Eşanlamlılar
Türkiye Türkçesi ağızlarında aynı kavramı farklı yörelerde farklı sözcüklerlekarşılayan eşanlamlı grupları. Her grupta bir kanonik (sözlüğün gönderim hedefi) sözcük ve ona yönlendirilen yerel/varyant adlandırmalar bulunur.
Eşanlamlı arama
En büyük eşanlamlı gruplar
9.505 grup · sayfa 11/159 · üyeye göre sıralı
eğidemir
Marangozların, semercilerin ve taşçıların oyma ve delme işlerinde kullandıkları demir kalem.
curu (I)
]Özleş-memiş koyulaşmamış sulu
sağılı
Sağmal hayvan.
karevle
Ökçesiz ayakkabı, yemeni.
avhuru
Yan üstü, meyilli, ters, aykırı, çapraz, döne done
coruk (I)
Gelişmemiş, büyümemiş.
alın çatı
Alnın ortası, iki kaşın arası.
fışkırdak
Su fışkırtan araç.
özü baymamak
Acıya dayanamamak, yapmaya ya da bakmaya cesaret edememek, kıyamamak.
löngürdek (II)
Hayvanlara takılan büyük çan.
cibdirmek
Bir vuruşta kesmek.
güneçe
Çok güneş alan yer.
toftamak
Dinlenmek, rahatlamak, serinlemek.
dambıra (I)
Tambura.
sorhun, sorhun
Çalıya benzer bir çeşit söğüt.
dışa gitmek (I)
Aptes bozmak.
çokarmak (I)
Biriktirmek, toplamak, yanyana getirmek.
sülepe (I)
Sünepe.
hımık (III)
Burundan, genizden konuşan ] [hınis
afal
Aptal, sersem, şaşkın.
gökçe karga
Mavi renkli karga.
sangama
Aptal, sersem, şaşkın.
gıvıtmak (I)
Kapıyı az açık, aralık bırakmak.
tingoz
]
mıkır
ir ıs, mıhrız, nııkıs. nııkrıs, mıkrız] Cimri, açgözlü.
döndürgeç (I)
Sacda pişirilen yufkayı döndürmeye yarayan tahta ya da ince demirden yapılmış fırıncı küreği.
çavga (I)
Bir çeşit karga.
cibre (I)
Madeni kalem ucu.
döndirek
Topaç.
iptil
Önce, evvel.
göçkün (I)
Çadır hayatı yaşayan, göçebe.
ergen (I)
Kızılcık.
duvah (I)
Gelin duvağı.
paçares
Engel.
köse buğday
Başağı kılçıksız bir çeşit beyaz buğday.
neşel
Nasıl, ne biçim.
kaçaburuk
Ayakkabılara ağaç çivi çakmak için delik açmakta kullanılan bir ayakkabıcı aracı, biz.
tapşınlamak
Candan el çırpmak, alkışlamak ya da bir müziğe tempo tutmak.
tarakotu
Dereotu.
yağşı (I)
İyi, güzel, değerli.
yangabaz (II)
Kötü, kaba, aksi.
uğu (I)
Baykuş.
sambağı
Boyunduruğun deliklerine geçirilen eğri ağaçları bağlayan ip.
üğrümbeç
Beşiğin üstünde, örtüyü yüksek tutmaya yarayan ağaç kol.
çipik
Alkış.
epcik
Kağnı tekerinin parçası.
uçurgaç
Uçurtma.
başkılt
Yatağın baş tarafı.
zerin (I)
Güzün ekilen kılçıksız buğday.
kelpenti (II)
Kerpeten.
mancalak
Büyük, yeşil kertenkele.
zırnık (II)
Kirli su deliği.
sıklık (I)
Islık.
happak (II)
Takunya.
sangırtmak
Şaşakalmak, şaşırmak.
merdıman
Merdiven.
dömbedek
Ansızın, birdenbire.
cığıştak (I)
Hayvan sürmek için kullanılan 25 -30 cm. boyunda, ucunda sivri bir cisim bulunan zincirli bizlengiç.
tezce (II)
Çabucak, hemen.
kestenkele
Kertenkele.