yaka
IAnlamlar
- 1
Semt.
Afyonkarahisar (K. Ahme); Konya (Hatip); Mersin (Yanpar); Trabzon
- 2
Amasya (Merzifon ve köyleri); Artvin (Şavşat); Bolu (iğneciler); Burdur (Güney); Giresun (Tirebolu); Kastamonu (Arazya); Kırklareli (Rumeli göçmenleri); Konya (Ermenek, İbrala); Malatya (Arapkir); Mersin (Yanpar, TümükMersin, Mut ve köyleri); Niğde (Bor); Rize; Samsun; Sinop; Sivas (Hacıilyas); Zonguldak (Cumayanı)
- 3
Kıyı.
Amasya (Merzifon ve köyleri); Aydın (Bozdoğan); Çanakkale (Fili); Kırklareli (Lüleburgaz); Ordu (Bayadı); Samsun; Sinop
- 4
Yan, yön.
Amasya (Merzifon); Ankara (Çanıllı, Şabanözü); Antalya (Benilvat, Alanya); Aydın (Bozdoğan); Bilecik (Büyükyenice); Bursa (Bedre); Çanakkale (Fili); Denizli (Çal, Kadıköy); Düzce (Düzce); Eskişehir (Toka); Giresun (Tirebolu); Isparta (Atabey); Kırklareli (Lüleburgaz); Konya (Beyşehir, Hatip); Kütahya; Manisa; Mersin (Yanpar, Mut); Muğla; Niğde (Bahçeli); Ordu (Perşembe, Bayadı); Sivas (Hacıilyas); Tekirdağ (Türkgücü); Trabzon
Ağız atlası
Canlılık skoru
Köken tahmini
Şapkalı ünlü (â/î/û), yan yana ünlü, ünsüz çift kümesi ve ünlü uyumu göstergelerinden hesaplanmış kalıp temelli tahmin (etimolojik kesin değil).
Yayılım tipi
Uzak parça parça illerde — bağımsız ağız izi
Öteki ağız çalışmalarında
- Yaka, boğazUşakGürer Gülsevin, Uşak İli Ağızları, Dil Özellikleri-Metinler-Sözlük, 2002
- Taraf, yanUşakGürer Gülsevin, Uşak İli Ağızları, Dil Özellikleri-Metinler-Sözlük, 2002