yılık
IAnlamlar
- 1
Afyonkarahisar (Tokuşlar); Amasya (Merzifon); Aydın (Köşk); Balıkesir (Yeniköy, Zeytinli); Burdur (Salda); Çanakkale (Kumkale); Düzce (Düzce); Eskişehir (Toka); Isparta (Yalvaç, Eğridir köyleri); Manisa (Alaşehir); Muğla (Mut ve köyleri, Çaltılar Fethiye, Doğuşbelen, Çeşme Datça); Samsun (Çarşamba)
- 2
Şaşı.
Amasya (Merzifon); Çankırı (Kurşunlu); Çorum (İskilip); Düzce (Düzce); Edirne; Gaziantep; Hatay (Kuyuculu); Kahramanmaraş (Göksun); Karabük (Safranbolu); Kırklareli (Lüleburgaz); Kırşehir (Mucur); Kocaeli (Kandıra); Nevşehir (Güllühüyük Çiçekdağı, Köşektaş); Sakarya (Akyazı çevresi); Sinop; Yozgat (Yerköy)
Değişkeler
- yılıkman (I)(1. anlamda)Niğde
- yılış(1. anlamda)Kütahya
- yılkı (III)(1. anlamda)Adana
- yıllaş(1. anlamda)Denizli
- yılpık (I)(2. anlamda)Ankara
Ağız atlası
Canlılık skoru
Köken tahmini
Şapkalı ünlü (â/î/û), yan yana ünlü, ünsüz çift kümesi ve ünlü uyumu göstergelerinden hesaplanmış kalıp temelli tahmin (etimolojik kesin değil).
Yayılım tipi
Geniş bölgesel yayılım
Öteki ağız çalışmalarında
- Eğri, yamukUşakGürer Gülsevin, Uşak İli Ağızları, Dil Özellikleri-Metinler-Sözlük, 2002
- Dudaktaki yırtık, çatlakOrduNecati Demir, Ordu İli ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2001