yoğun
IAnlamlar
- 1
Kaba, kalın, iri (elek, iğne vb.).
Adana; Afyonkarahisar; Ankara; Balıkesir; Bitlis (Ahlat); Burdur; Bursa; Çanakkale (Lâpseki); Çankırı; Çorum (İncesu, Maksutlu); Denizli (Vakıf, Çal); Diyarbakır; Düzce (Düzce); Elazığ (Ağın); Erzincan (Kemah); Eskişehir (Aşağıılıca, Toka); Gaziantep (Nizip, Çelik); Giresun (Şebinkarahisar); Hatay (Antakya, Büyükçaylı); Iğdır (İğdır); Kahramanmaraş (Değirmendere, Karahüyük, Şekeroba); Karabük (Safranbolu); Kars (Sarıkamış); Kastamonu (Güzey, Araç); Kayseri (Afşar); Kırklareli (Deveçatağı); Konya (Aziziye); Malatya (Hacılar); Mersin (Akeyne, Korucuk, Alata, Tömük, Mut); Muş; Nevşehir (Sarılar, Şeydin); Niğde (Bor); Ordu (Ulubey, Ünye); Rize; Samsun (Alaçam); Sinop; Sivas (Divriği, Gürün); Şanlıurfa (Birecik); Tokat (Erbaa); Uşak; Van (Erciş)
- 2
Ağır.
Niğde
- 3
Erzurum
Değişkeler
Ağız atlası
Canlılık skoru
Köken tahmini
Şapkalı ünlü (â/î/û), yan yana ünlü, ünsüz çift kümesi ve ünlü uyumu göstergelerinden hesaplanmış kalıp temelli tahmin (etimolojik kesin değil).
Yayılım tipi
Uzak parça parça illerde — bağımsız ağız izi
Öteki ağız çalışmalarında
- < ET yogun: tembel; kalın; kaba. || yoğun adam: tembel adam-ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
- Tembel-ErzurumSelâhattin Olcay, Erzurum Ağzı, İnceleme-Derleme-Sözlük, 1995