yol

Anlamlar

1. 1

   Düğünde, oğlan evinin kız evine, kıza verdiği para, mal, armağan.

   Adıyaman (Besni); Eskişehir (Toka); Gaziantep (Nizip); Gümüşhane (Uluşiran); Kahramanmaraş (Berit ve Gâvurdağı Yörükleri); Malatya (İriağaç); Sivas (Şarkışla)

2. 2

   Düğünde, kız evinin oğlan ve yakınlarına verdiği armağan.

   Amasya (Merzifon)

3. 3

   Düğün sahibinin, çağırılıya gön derdiği armağan.

   Konya (Ereğli)

4. 4

   Düğüne, çağırılının götürdüğü armağan.

   Adana (Arslanlı)

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• < ET yol: yol; usul; defa; evlenenlerin taraflarının birbirlerine verdikleri hediyeler. || yol töre: adet; usul || yol yolah: çare || yola getmek/ götürmek: iyi geçinmek || yola wurmak: uğurlamak; teşyi etmek || yoluni siyhmek: küfür sözü || bir yol: bir defasında; bir defa || (halına) yoluna goymak: gereken düzeni vermek
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• Kez, defa
  UşakGürer Gülsevin, Uşak İli Ağızları, Dil Özellikleri-Metinler-Sözlük, 2002
• Yol
  -DiyarbakırMünir Erten, Diyarbakır Ağzı, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1994
• Yol
  Doğu TrakyaSelâhattin Olcay, Doğu Trakya Yerli Ağzı, İnceleme-Derleme-Dizin, 1995
• 1. Yol. 2. Geçiş yeri, giriş kapısı // yol yordam: usul yol // yol almak: yol kat etmek, yol kesmek // yol tutmak: derhâl yola Çıkmak // yola vurmak: uğurlamak // yola vurulmak: bir işe azm ederek yola çıkmak
  -Artvin Yusufeli Uşhum köyüZikri Turan, Artvin İli Yusufeli İlçesi Uşhum Köyü Ağzı, 2006

Geçtiği yerler — detay