yöre

Anlamlar

1. 1

   Değirmenlerde, taşla kasnak arasında kalan ve hayvan yemi olarak kullanılan salt un.

   Adana (Küçükçaylı); Amasya (Merzifon, Taşova); Ankara (Afşar, Pazar); Bolu (İğneciler); Çankırı (Kurşunlu); Çorum (Sungurlu, Ovasaray); Düzce (Düzce); Erzincan (Hafızlı); Eskişehir (Toka); Giresun (Alınyama, Karaburun, Piraziz); Hatay (Büyükçaylı); Kahramanmaraş (Afşin); Kastamonu; Kayseri (Afşar); Kütahya (Ilıcaksu, Emet, Zeyve); Malatya; Mersin (Civanyaylağı, Mersin, Mut, Uzuncaburç); Nevşehir (Genezin, Sadık); Niğde (Bahçeli); Ordu (Saylan, Şıhlar); Samsun (Çarşamba); Sivas (Koyulhisar); Tokat (Yenimüslüman); Zonguldak (Aliköy)

2. 2

   îri un.

   Denizli (Yukarı Seyi)

3. 3

   Hamur açmada kullanılan un.

   Eskişehir (Toka); Sivas

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• Değirmende taşın kenarı ve bu kenarda kalan, hayvan yemi olarak kullanılan un: Yöreyi dilki yalamış
  MalatyaCemil Gülseren, Malatya İli Ağızları, İnceleme - Metinler - Sözlük ve Dizinler, 2000
• < ET yöre: yöre; değirmen taşının çevresi; burada biriken kalın un
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• Değirmen taşının çevresindeki tozuntu un
  Adana, OsmaniyeFaruk Yıldırım, Adana ve Osmaniye İlleri Ağızları, 2006
• Değirmen taşının kenarındaki un
  OrduNecati Demir, Ordu İli ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2001
• Değirmen taşının kenarı
  -ErzurumSelâhattin Olcay, Erzurum Ağzı, İnceleme-Derleme-Sözlük, 1995

Geçtiği yerler — detay