zebellâ
IAnlamlar
- 1
İriyarı, uzun, biçimsiz, korkunç, karayağız.
Adana; Amasya (Şehsadi, Merzifon köyleri); Ankara (Ayaş, Başköy); Artvin (Bağlıca, Şavşat); Aydın (Eymir); Burdur (Salda); Bursa (Mudanya); Çanakkale (Fili); Çankırı (Kurşunlu); Çorum (İskilip); Denizli (Kızılcaböcek, Söğü, Bereketli Tavas, Söğüt, Yukarı Seyit Çal, Çöplü); Düzce (Düzce); Elazığ (Ağın); Eskişehir (Sivrihisar, Toka); Gaziantep (Nizip); Hatay (Antakya, Reyhanlı ve Amik ovası Türkmenleri); Isparta (Eğridir köyleri); İzmir (Tepeköy); Kahramanmaraş (Afşin); Karaman (Ermenek); Kayseri (Afşar köyleri); Kırşehir; Kocaeli (Kandıra); Kütahya (Cebeciler); Malatya (Arapkir); Manisa (Alaşehir); Mardin; Muğla (Bodrum, Fadılca); Niğde (Bahçeli); Ordu (Uzunisa); Rize; Sakarya (Akyazı çevresi); Samsun (Çarşamba); Sivas (Hacıilyas, Şarkışla, Gürün, Hacıilyas); Trabzon (Maçka ve köyleri)
Değişkeler
- zeballa(1. anlamda)Burdur
- zebellah(1. anlamda)Adana, Artvin, Aydın, Bolu, Denizli +12
- zebelle(1. anlamda)Hatay
- zübellâ (I)(1. anlamda)Ordu
Ağız atlası
Canlılık skoru
Köken tahmini
Şapkalı ünlü (â/î/û), yan yana ünlü, ünsüz çift kümesi ve ünlü uyumu göstergelerinden hesaplanmış kalıp temelli tahmin (etimolojik kesin değil).
Yayılım tipi
Uzak parça parça illerde — bağımsız ağız izi
Öteki ağız çalışmalarında
- zebella:İri cüsseli adamMalatyaCemil Gülseren, Malatya İli Ağızları, İnceleme - Metinler - Sözlük ve Dizinler, 2000