zibil

Anlamlar

1. 1

   Çöp, süprüntü, pislik, gübre.

   Ankara (Kayaş, Haymana, Elecik); Antalya; Artvin (Bağlıca, Konaklı, Erkinis, Yavuz, Şavşat); Balıkesir; Bayburt (Bayburt); Bitlis; Bursa; Denizli (Yukarıseyit, Çöplü); Diyarbakır; Elazığ (Ağın, Kesirik); Erzincan; Erzurum; Gaziantep (Nizip); Giresun (Alucra, Tirebolu); Hatay (Antakya, Reyhanlı); Iğdır (İğdır); Kahramanmaraş (Afşin, Çokak); Karaman (Ermenek); Kars (Bayburt); Kayseri (Bünyan, Afşar, Pazarören); Kıbrıs; Kilis (Kilis); Malatya (Davulku); Manisa (Alaşehir); Mersin; Niğde (Bahçeli, Bor); Osmaniye (Bahçe); Rize (Gare, Batum); Sivas (Karaözü, Gürün, Şarkışla); Şırnak (Şenoba); Trabzon; Tunceli (Hozat, Boğalı); Van (Erciş)

2. 2

   Sulu çamur.

   Yozgat

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• Gübre
  Keban Baskil Ağın -ElazığAhmet, Buran, Keban, Baskil ve Ağın Yöresi Ağızları, 1997
• < Ar. zebl: 1. Çöp, süprüntü. 2. Değersiz
  MalatyaCemil Gülseren, Malatya İli Ağızları, İnceleme - Metinler - Sözlük ve Dizinler, 2000
• < Ar. zibl: süprüntü; çör-çöp. || zir zibil: değersiz şeyler, kimseler
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• Çöp, atık, süprüntü
  Adana, OsmaniyeFaruk Yıldırım, Adana ve Osmaniye İlleri Ağızları, 2006
• Gübre
  -Elâzığ ve yöresiTuncer Gülensoy- Ahmet Buran, Elazığ Yöresi Ağızlarından Derlemeler, 1994

Geçtiği yerler — detay