ben, beñ

Anlamlar

1. 1

   Kuşun yavrusuna taşıdığı yem, yiyecek.

   Çanakkale (Gölcik, Kumarlar); Çorum (Sungurlu); Niğde (Bahçeli); Yozgat (Sarıhamzalı)

2. 2

   Oltaya takılan yem.

   Muğla (Marmaris); Nevşehir (Avanos)

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• ben:bk. bin
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• ben:Ben. || be: bana || ba: bana || baa: bana || been: bana || behen: bana || bana: bana || bene: bana || bene: beni || mene: beni || benem: benim || benim: benim || benüm: benim || bennen: benimle
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• ben:Ben
  Adana, OsmaniyeFaruk Yıldırım, Adana ve Osmaniye İlleri Ağızları, 2006
• ben:Ben (1. teklik şahıs zamiri)
  -DiyarbakırMünir Erten, Diyarbakır Ağzı, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1994
• ben:Ben, tendeki koyu renkli leke veya kabartı
  -DiyarbakırMünir Erten, Diyarbakır Ağzı, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1994
• ben:Ben
  Doğu TrakyaSelâhattin Olcay, Doğu Trakya Yerli Ağzı, İnceleme-Derleme-Dizin, 1995

Geçtiği yerler — detay