ağa
IAnlamlar
- 1
Afyonkarahisar (İshaklı, Burhaniye, Eber, Çiftlik, Emirdağ); Amasya (Merzifon, Zara); Ankara (Yassıören); Aydın (Dallıca); Balıkesir (Pelitköy); Bolu (Gerede); Burdur (Bucak, Yeşilova, Bağıllı, Sarıidris, İleydağı, İlyas +1); Bursa (Cumalıkızık); Çanakkale (Küçükkuyu); Çorum (Çitli); Denizli (Acıpayam, Karahisar, Yukarıboğaz, Çal, Çöplü); Düzce (Düzce); Eskişehir (Yakakayı); Hatay (Antakya); İzmir (Ulamış, Urla); Kahramanmaraş (Afşin); Kastamonu (Giremez, Taşköprü, Kuzyaka); Kayseri (Bünyan, Sarız); Kilis (Kilis); Malatya (Arapkir); Manisa (Akhisar, Hacıaliler); Mersin (Anamur, Gülnar, Mut, Silifke); Muğla (Yakabağ); Nevşehir (Mucur); Niğde; Samsun (Büyük Kızoğlu); Sinop (Boyabat); Tokat (Heris, Kunduzağılı, Necip Turhal, Zile); Uşak (Hardallı, Karahallı); Yozgat (Boğazlıyan)
- 2
Baba.
- 3
Afyonkarahisar (Bademli); Amasya (Merzifon); Ankara (Kürtü Şerefli Koçhisar); Çanakkale (Gelibolu); Denizli (Darıveren Acıpayam, Muğlasın Tavas, Kösten); Isparta (Şarki Karaağaç)
Değişkeler
Ağız atlası
Canlılık skoru
Köken tahmini
Şapkalı ünlü (â/î/û), yan yana ünlü, ünsüz çift kümesi ve ünlü uyumu göstergelerinden hesaplanmış kalıp temelli tahmin (etimolojik kesin değil).
Yayılım tipi
Uzak parça parça illerde — bağımsız ağız izi
Öteki ağız çalışmalarında
- Ağa, bey, efendi; arkadaş; baba; ağabey. || ağa begin: kocam, beyim, eşim || ağafendi: ağa efendi-ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
- Ona (III. teklik şahıs zamiri yaklaşma ve bulunma hâli)RizeGünay Turgut, Rize İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2002
- 1. ağa, mülk sahibi. // ağanun. 2. "ağabey, sahip, efendi" veya "yiğit, adam..." manasında bir hitap ifadesi. // ağam-Artvin Yusufeli Uşhum köyüZikri Turan, Artvin İli Yusufeli İlçesi Uşhum Köyü Ağzı, 2006