ağızlık

Anlamlar

1. 1

   Bir şeyin başladığı yer.

   Amasya (Merzifon ve köyleri); Ankara (Ayaş); Antalya (İbradı); Bilecik (Büyükyenice); Burdur (Çuvallı); Denizli (Ekse, îsabey, Bekilli Çal, Yeşilyuva Acıpayam, Kösten); Isparta (Yassıviran Senirkent, Eğridir köyleri, Gönenköy); Karaman (Çukurbağ, Uğurlu); Manisa (Alaşehir)

2. 2

   Huni.

   Amasya (Merzi fon); Aydın (Çulhan Bozdoğan, Alanlı); Erzincan (Refahiye çevresi); Giresun (Mencilis Keşap, Nefsiköseli); Hatay (Reyhanlı ve Amik ovası Türk menleri); Kahramanmaraş (Tan r, Afşin, Bertiz); Kars; Kilis (Kilis); Malatya (Arapkir); Ordu (Zile Mesudiye, Arpaköy); Siirt; Sivas (Ortaköy Şar kışla, Karaözü Gemerek, Ağrakos Suşehri, Hacıilyas Koyul hisar, Tekerahma Gürün, Avşarcık ve çevresi Divriği, Tutmaç); Şanlıurfa; Tokat (Çilehane Reşadiye, Çamhbel Artova); Yozgat (Kötüboynul, İğdecik)

3. 3

   Su için ölçü birimi.

   Karaman (Karaman); Niğde (Bor)

4. 4

   Yayık çömleğinin ağzına bağlanan deri kapak.

   Antalya (İbradı); Balıkesir (İvrindi)

5. 5

   Süt süzerken huni içine konan ince bez.

   Giresun (Kayabaşı)

6. 6

   Çift sürerken, hayvanların bir şey yemelerine engel olmak için, ağızlarına takılan tel, ip, kendir, sazdan örülen veya çuvaldan yapılan torba.

   Aydın (Bozdoğan köyleri, Yazırlı); Denizli (Medele, Moraca); Gaziantep; Niğde

7. 7

   Kuzu ve oğlakların süt emmemeleri için ağızlarına takılan tel kafes.

8. 8

   İneklerin kendi kendilerini emmemeleri için ağızlarına takılan tel veya kirpi dikeninden yapılan kafes.

   Yozgat

9. 9

   Kuyu ağzına konan yuvarlak, delikli taş.

   Balıkesir (Yeniköy); Burdur; Eskişehir (Bozan)

10. 10

    Emzik.

    Muğla (Yakabağ)

11. 11

    Sepet veya küfe ağzını kapatmak için konulan ot, dal.

    Gaziantep; Kocaeli (Aydınlı)

12. 12

    Ekmek pişirilirken fırının ağzına konan bir miktar odun.

    Bolu (iğneciler); Eskişehir (Bozan)

13. 13

    Kağnı, kanat başlarına kadar dolduktan sonra en üste yüklenen deste.

    Afyonkarahisar (Çiftlik)

14. 14

    Su arkının sulanan yerlere açılan kısmı, ark başı, arklardan sulanacak tarlaya açılan su yolu.

    Denizli (Bulkaz)

15. 15

    Kirizme yapılırken, bağ, bahçe bellenirken belin açtığı derinlik, ilk çukur, hendek.

    Amasya (Zara); Denizli (İsabey, Bekilli); Isparta (Yassıviran Senirkent, Gönen); Karaman (Uğurlu); Mersin (Mut köyleri); Muğla (Yakabağ, Ceylan)

16. 16

    Fidan dikmek için açılan yer.

    Afyonkarahisar (İshaklı)

17. 17

    Kütüğü parçalarken açılan yarık.

    Isparta (Yakaköy); Niğde (Bor)

18. 18

    İki bağın arasındaki yol.

    Ankara

19. 19

    Dokuma tezgâhında mekiğin işlemesi için bırakılan çözgü aralığı.

    Amasya (Merzifon ve köyleri); Antalya (Karadere); Balıkesir (İskele Bigadiç, Ban dırma); Bilecik (Büyükyenice); Burdur (Pazaravdan); Bursa; Çorum; Denizli (Bekilli Çal, Kadıköy Bul dan); Edirne; Karabük (Safranbolu); Karaman (Uğurlu); Kastamonu; Muğla (Ceylan Fethiye, Yerkesik çevresi); Niğde (Ulukışla); Ordu (Ar paköy); Sivas (Hacıilyas Koyul hisar); Uşak (Kalfa); Yozgat (Kötüboynul)

20. 20

    Çözgü dolaplarında ipliğin muntazam gidişini sağlıyan araç.

    Çorum

21. 21

    Hazırlık: Baban ağızlığını yaptı mı?

    Konya (Ermenek köyleri)

    Baban ağızlığını yaptı mı?

22. 22

    Dam çevrilir veya örtülürken, çevrilmekte veya örtülmekte olan açık kısım.

    Antalya (Karadere)

Değişkeler

Ağız atlası

Geçtiği yerler — detay