caygın
Anlamlar
- 1
Vazgeçen, işin ardını bırakan, dönek.
Afyonkarahisar (Çiftlik Dinar, Dişli, Baya); Amasya (Marınca); Antalya (Serik köyleri, Kışla); Artvin (Şavşat köyleri); Aydın (Dallıca); Balıkesir (Keren); Burdur (Yayla, Anıbarcık Gölhisar, Salda, Çuvallı); Bursa; Çanakkale (Fili); Çorum; Denizli (Karahisar, Bulkaz, Hama Çivril, Moraca, Ekse); Düzce (Düzce); Erzincan (Refahiye); Eskişehir (Tokat, Bozan); Giresun (Düzköy Keşap); Gümüşhane (Uluşiran); Hatay (Reyhanlı ve Amik Ovası Türkmenleri); Isparta (Eğridir, Yakaköy Gelendost, Kozluca, Yeşilyurt Keçiborlu, Sücüllü Yalvaç, İğdecik); Kahramanmaraş; Karaman (Ermenek); Konya (Akçalar); Kütahya; Mersin; Muğla (Don); Ordu (Danışman); Sivas (Hacıilyas Koyulhisar, Çepni Gemerek, Telin); Tokat (Çilehane, Zile); Trabzon (Hacavera)
Değişkeler
caygın, caypak ve cızgan (II) sözünün değişkesidir.
- cayak (I)(1. anlamda)Afyonkarahisar, Giresun, Isparta, Çorum
- caybak(1. anlamda)Hatay, Kahramanmaraş, Kayseri, Mersin
- caygm
- cayğan(1. anlamda)Gümüşhane
- cayğın(1. anlamda)Burdur, Erzincan, Kütahya, Tokat
- cayğun(1. anlamda)Gümüşhane
- caypak(1. anlamda)Konya
- cazgır
- cazgit (II)
- cızgan (H)
- cızgan (II)(1. anlamda)Denizli
Ağız atlası
Canlılık skoru
Köken tahmini
Şapkalı ünlü (â/î/û), yan yana ünlü, ünsüz çift kümesi ve ünlü uyumu göstergelerinden hesaplanmış kalıp temelli tahmin (etimolojik kesin değil).
Yayılım tipi
Uzak parça parça illerde — bağımsız ağız izi