ağzı kara

Anlamlar

1. 1

   Ara bozucu, dedikoducu, kovcu.

   Antalya (Karadere Gündoğmuş, Süleymaniye); Balıkesir (Keremköy); Burdur (Anbarcık Gölhisar, Kavacık, Yeşilova, Çerçin); Denizli (İsabey Çal, Dereçiftlik); Eskişehir (Bozan); Isparta (Senir); Kastamonu (Taşköprü); Konya (Mençek Ermenek,Karaman, Çakırlar); Niğde; Tokat (Zile); Uşak (Eşme köyleri)

2. 2

   Boşboğaz, geveze, sır tutmaz.

   Afyonkarahisar (İncesu); Çankırı (Genek); Denizli (Sarayköy); Eskişehir (Bozan); Isparta (Eğridir); Uşak (Eşme)

3. 3

   Kötü, kara haber vermekten hoşlanan kimse.

   Burdur (Anbarcık); Bursa; Çorum; Kastamonu (Taşköprü); Niğde; Sivas (Çepni); Van (Erciş)

4. 4

   Kavgacı, dövüşken.

   Yozgat (Boğazlıyan)

5. 5

   Kaba konuşan, söven, sövmeyi huy edinmiş.

   Çanakkale (Gelibolu); Denizli (Sarayköy); Yozgat (Boğazlıyan)

6. 6

   Yalancı.

   Sivas (Mursal)

7. 7

   İftiracı.

   Sivas (Çepni)

8. 8

   Bekâr, bulûğ çağında olup evlenmemiş kimse.

   Balıkesir (Edremit); Bolu; Burdur (Akçaköy, Yeşilova, Yayla); Denizli (Saray köy köyleri); Isparta (îleydağı, İnesara); Sivas (Gemerek)

9. 9

   Toy, olgunlaşmamış çocuk.

   Balıkesir (Edremit); Burdur (Kozluca, Hacılar); Denizli (Yeşilyuva)

10. 10

    Yabancı.

    Amasya (Kızılbaş köyleri); Burdur; Diyarbakır; Eskişehir (Bozan); Gaziantep; İzmir (Falaka); Niğde (Bor); Uşak (Eşme köyleri)

11. 11

    Tarikatten olmıyan kimse.

    Amasya (Kızılbaş köyleri); Burdur (Kozluca, Hacılar); Diyarbakır; Isparta (Manastır)

12. 12

    Softa, mutaassıp.

    Karaman (Ermenek)

13. 13

    Toprağın yüzündeki yarık ve çukurlarda biriken sular.

    Adana (Oymaklı); Hatay (Ezin); Niğde (Bahçeli)

14. 14

    Köpek.

    Sivas (Sinemilli aşireti)

Değişkeler

Ağız atlası

Tanıklar (örnek cümleler)

Geçtiği yerler — detay