çapıt

Anlamlar

1. 1

   Eski bez parçası.

   Adana (Dörtyol); Afyonkarahisar (Dişli, Dinar); Amasya (Merzifon); Ankara (Hasanoğlan); Antalya (Güzelsu); Ardahan (Çıldır); Artvin (Humhal); Aydın (Bozdoğan, Dallıca, Toygar); Balıkesir (Kerem, İsmetiye, Susurluk); Bolu (İğneciler); Burdur (Bucak, Çamköy, Karamanlı, Salda); Çorum; Denizli (Dedesil, Bereketli, Çal, Bulkaz); Düzce (Düzce); Elazığ (Harput); Erzincan (Cenciğe); Erzurum (Cinis, Pasinler, Keçek); Eskişehir (Sivrihisar, Bozan); Hatay (Antakya, Hisarcık); Isparta (Paltı, Yakaköy, Uluğbey, Sücüllü); İzmir (Kiraz, Urla, Nar lidere, Tepeköy, Torbalı); Kahramanmaraş (Elbistan, Taşoluk); Karaman (Ermenek); Kars (Arpaçay, Kağızman, Bayburt); Kayseri (Bünyan, Pınarbaşı); Kilis (Kilis); Kocaeli (Karamürsel, İzmit); Kütahya (Emet); Manisa (Kula, Akhisar, Gündoğdu); Mersin (Yapıntı); Muğla (Yerkesik, Fethiye, Turgutlu); Nevşehir; Niğde (Bor); Sivas; Şanlıurfa; Trabzon; Uşak (Eşme); Yozgat (Yerköy)

2. 2

   Çiftçilerin işe giderken ayaklarına sardıkları aba parçası.

   Tokat

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• < ET çapgut: çaput; temizlik işlerinde kullanılan bez.
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• Çaput
  UşakGürer Gülsevin, Uşak İli Ağızları, Dil Özellikleri-Metinler-Sözlük, 2002
• Paçavra; bez
  -Kütahya ve yöresiTuncer Gülensoy, Kütahya ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1988
• Bez eski bez
  Güney-Batı AnadoluZeynep Korkmaz, Güney-Batı Anadolu Ağızları Ses Bilgisi (Fonetik), 1994

Geçtiği yerler — detay