alaca

Anlamlar

1. 1

   Üzüme düşen ben.

   Afyonkarahisar (Bademli, Eber); Ankara (Çamlık, Ayaş, Beydili Nallıhan, Macun); Antalya (Karadere); Aydın (Hamzabali); Balıkesir (Yeniköy); Bursa (Elbeyli); Eskişehir (Sivrihisar); Isparta (Uluborlu, Senirkent ve çevresi); İzmir (Falaka Bayındır, Menemen ve köyleri); Kahramanmaraş (Bertiz); Karaman (Uğurlu); Kastamonu (Kargı); Malatya (Arapkir); Manisa (Çepnidere Turgutlu); Mersin (Mut köyleri); Muş; Niğde (Bahçeli); Sivas (Çepni, Yeniçubuk); Şanlıurfa; Tokat (Zile); Uşak (Eşme); Van (Erciş)

2. 2

   Ben düşmüş üzüm, erken olgunlaşan bir çeşit üzüm.

   Eskişehir (Sivrihisar); Gaziantep (Kilis, Lohan); Kayseri (Bün yan); Konya (Doğanbey)

3. 3

   Meyvalara düşen ben.

   Adana; Muş; Niğde

4. 4

   Bir ağaçta ilk olgunlaşan yemiş: Bu incirin alacasını ben yedim.

   İzmir (Kıratlı); Kayseri (Bünyan)

   Bu incirin alacasını ben yedim.

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• Yarı olgun üzüm
  KırşehirAhmet Günşen, Kırşehir ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2000

Geçtiği yerler — detay