alışmak

Anlamlar

1. 1

   Tutuşmak, yanmaya başlamak: Soba alışadursun, gel iki lâf edelim.

   Amasya (Merzifon); Artvin (Bağlıca, Ersis, Uşhum, Yusufeli, Yavuz, Yoncalı +1); Bursa; Çankırı (Kurşunlu, Dikenli); Çorum; Erzincan (Refahiye, Sosunga); Giresun (Zil, Alucra, Karabörk, Düzköy, Şebinkarahisar); Gümüşhane (Harşit bu cağı, Sobran); Hatay (Antakya, Reyhanlı); Iğdır (Taşburun, İğdır); Kahramanmaraş (Çoğulhan); Karabük (Safranbolu); Kastamonu; Kerkük (Irak); Kilis (Kilis); Kütahya; Malatya (Aşudu); Niğde (Bor, Sobran); Ordu (Akkuş, Zile, Karakuş, Arpaköy); Samsun (Çarşamba); Sivas (Ziniski, Gemerek, Tekerahma, Soğukpınar, Koyulhisar, Sıyrınlık +1); Tokat (Artova, Niksar, Çilehane, Zile, Kızılköyü); Trabzon (Hacavera, Mağura); Van (Erciş); Yozgat (Bektaşlı); Zonguldak (Cumayanı)

   Soba alışadursun, gel iki lâf edelim

2. 2

   Ağaç veya demir, yontuk yerlerinde birbirine uygun gelmek, intibak etmek: Şu iki tahtayı bir birine alıştır.

   Sivas (Zara)

   Şu iki tahtayı bir birine alıştır

3. 3

   Suyu emerek tavlı hale gelmek: Ekmeği sulayın da alışsın.

   Niğde (Bor)

   Ekmeği sulayın da alışsın .

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• Alışmak; tutuşmak, alev almak; hararetlenmek. || üregi alışmak: büyük üzüntüye kapılmak
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• Alışmak
  -DiyarbakırMünir Erten, Diyarbakır Ağzı, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1994
• (ateş) tutuşmak
  OrduNecati Demir, Ordu İli ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2001
• Öğrenmek
  -Elâzığ ve yöresiTuncer Gülensoy- Ahmet Buran, Elazığ Yöresi Ağızlarından Derlemeler, 1994

Geçtiği yerler — detay