ellik

Anlamlar

1. 1

   Eldiven,

   Afyonkarahisar (İshaklı, Çığrı); Amasya (Ezine, Sarayözü, Merzifon); Ankara (Çanıllı, Güdül); Antalya (Güzelsu); Ardahan (Çıldır); Bolu (Bozyaka); Burdur (Çamköy, Karamanlı, Yayla, Güney, Horaz, Karaköy +2); Bursa; Çankırı (Kurşunlu, Saray); Çorum (Kargı, Sungurlu, İskilip, Ovasaray); Denizli (Sarayköy, Bereketli, Bekilli, Ortaköy, Yukarıseyit, İsabey +3); Elazığ (Ağın); Eskişehir (Sivrihisar, Bozan, Sarıkavak, Toka); Gaziantep; Giresun (Uzunmusa, Bulancak, Tepeköy, Şebinkarahisar, Danışman); Hatay (Antakya, Hisarcık); Isparta (Bağıllı, Sofular, Yakaköy, Senir, Keçiborlu, Büyükkabaca +3); Karaman (Ermenek); Kastamonu (Karabüzey); Kayseri (Akçakaya, Reşadiye); Kıbrıs (Lefkoşe); Kırşehir (Acıöz, Budak, Karakuyu, Kurugöl, Yazıgınik); Kütahya (Tavşanlı, Yakaköy); Malatya (Aşudu, İsmetpaşa); Mersin; Samsun; Sinop (Boyabat, Gerze); Sivas (Divriği); Tokat (Turhal, Zile); Yozgat (Çayıralan); Zonguldak (Aliköy)

2. 2

   Ekin biçerken sol elin parmaklarına geçirilen, eldiven şeklinde tahtadan yapılan bir araç.

   Amasya; Antalya (Elmalı, Finike); Balıkesir (Savaştepe, Yeniköy); Bolu (İğneciler); Burdur (Kuşbaba, Kozağaç, Başpınar, Karamanlı); Bursa (Nilüfer); Çanakkale (Fili, Kızılköy); Çorum; Edirne; Gümüşhane (Uluşiran); Hatay (Dörtyol); Karaman (Ermenek); Kayseri (Yalak, Pınarbaşı); Kırklareli (Çavuşköy, Ceylânköy); Kocaeli (Kandıra); Mersin (Masara, Mut); Muğla (Fethiye); Niğde (Bor); Ordu (Uzunmusa); Osmaniye (Kadirli); Sakarya (Akyazı); Samsun; Sinop; Sivas (Palha, Vazıldan, Çamova, Divriği, Karaözü, Gürün); Uşak (Eşme)

3. 3

   Yemeniciler yemeni dikerken ip ellerini kesmesin diye par maklarına geçirdikleri meşin par maklık.

   Sinop (Gerze)

4. 4

   Parmak ucu.

   İzmir (Kemalpaşa ve köyleri)

Değişkeler

Ağız atlası

Geçtiği yerler — detay