eten

Anlamlar

1. 1

   însan ya da hayvan eşi, sonu.

   Adana (Tuzla); Afyonkarahisar (Çığrı Dinar); Amasya; Aydın (Kırcakh, Toygar); Balıkesir (Çırpan); Bolu (iğneciler Mudurnu, Düzce, Gerede, Dadıy); Burdur (Çeltek); Çanakkale (Karakoca); Çankırı (Ilgaz); Denizli (Oğuz Acıpayam, Kösten, Honaz); Erzincan (Refahiye); Eskişehir (Bozan, Satılmış, Toka); Gümüşhane (Havsu Kelkit, Uluşiran); Isparta (Eğridir ve köyleri); İzmir (Kemalpaşa köy ve aşiretleri); Kastamonu (Peşman Daday); Kırklareli (Çavuşköy); Konya (Ermenek ve köyleri); Manisa (Gediz, îğdecik, Sancaklıboz); Mersin (Civanyaylağı); Muğla (Milas, Karaçulha); Sivas (Soğukpınar, Yıldızeli, E. Hüyük); Tokat (Karkıncık); Uşak (Eşme ve çevresi); Van

Değişkeler

Ağız atlası

Geçtiği yerler — detay