an, añ

Anlamlar

1. 1

   İki tarla arasındaki sınır, set şeklindeki ayrıntı.

   Adana (Karaisalı, Havraniye); Afyonkarahisar (İshaklı Bolvadin, Dinar köyleri, Emirdağ, Atlıhisar); Ankara (Solakuşağı, Şerefli Kochisar, Şabanözü); Antalya (Gazipaşa, Scrik, Yelten, Çomaklıdede Korkuteli, Pirhasanlar, Kışla, Akçaeniş Elmalı, Karadere Gündoğmuş, Kasaba Kaş, İbradı, Güzelsu); Aydın (Sürez, Hamzabali, Bozdoğan, Nazilli, Alanlı); Balıkesir (Burhaniye); Bolu (Tepe, Seben, Düzce, Mengen, Örencik); Bursa (Orta); Çanakkale (Gelibolu, Bayrarniç); Isparta (Yakaköy, Çaltı, Gelendost, Nudra, Şarki Karaağaç, Sağrak, Belence Sütçüler, Keçiborlu ve köyleri, Yarıkkaya, Körküler, Yalvaç, Eğridir ve köyleri, Senirkent, Atabey, Yukarıbademli, Senir, Göne); Kayseri (Pınarbaşı, Tuzhisar); Konya (Yendiğin Ilgın, Çukurbağ, Uğurlu, Ermenek, Kubaşan, Karaman); Kütahya (Yenice Emet, Alayun); Mersin (İncekum, Silifke, Emirşahlar, Anamur,Mut köyleri, Mersin köy ve aşiretleri); Muğla (Orhaniye Marmaris, Ceylan, İncirköy Fethiye); Nevşehir (Mucur, Köşker); Samsun (Vezirköprü); Uşak (Kötüilyaslı)

2. 2

   Saçın ayrılma çizgisi, yiv.

   Eskişehir (Sivrihisar)

3. 3

   Bahçe içinde suyun birikmesi için yapılan toprak set.

   Bilecik (Büyükyenice)

4. 4

   Eklem, mafsal,-boğum.

   Adana (Karaisalı); Amasya (Merzifon ve köyleri, Çoran); Bursa (Yalıçiftlik); Çanakkale (Bayramiç); Çorum; Giresun (Haydarlı); Isparta; İstanbul; Mersin (Silifke, Mersin köyleri); Muğla (İncirköy); Uşak (Eşme ve çevresi)

5. 5

   Baldır, diz, incik.

   Muğla (Köyceğiz)

6. 6

   Elde, avuç ile bilek arasındaki şişkin yer.

   Sivas (Gürün)

7. 7

   Hayvanlarda dişlerin üst tarafında veya damakta çıkarak ot yemelerine engel olan şişlik, et parçası.

   Isparta (Bağılh); Konya (Ermenek köy ve aşiretleri)

8. 8

   Aşıda kullanılan çeliğin, aşılanan ağaç dalına değdiği yerdeki boğum: Bu çeliğin anı iyi değil.

   Giresun (Düzköy)

9. 9

   Birşey üzerinde yapılan çentik, yontuk.

   Muğla (İncirköy)

10. 10

    Don ve pantolonlarda iki bacak arasındaki kısık yer, ağ, bu kısma konulan üçgen şeklindeki parça: Donun anını sarkık yapmışsın.

    Amasya (Zara); Ankara; Antalya (Karadere Gündoğmuş, İbradı); Giresun; Karaman (Çukur bağ, Ermenek); Niğde (Bahçeli)

11. 11

    Yaprak, sap veya dalın gövdeye bağlandığı yer, budak.

    Balıkesir; Edirne (Meriç); Giresun (Haydarlı, Haydarlı, Nefsiköseli, Nefsiköseli); Isparta (Hamidiye); İstanbul (B. Çavuşlu, Büyükçavuşlu); Mersin (Çiftepınar); Ordu (Arpaköy)

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• an:Tarla sınırı (Çayağzı)
  KırşehirAhmet Günşen, Kırşehir ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2000
• an:Ağrı
  EdirneEmin, Kalay, Edirne İli Ağızları, İnceleme-Metin, 1998
• an:İki tarlayı ayıran tümsekleşmiş toprak
  UşakGürer Gülsevin, Uşak İli Ağızları, Dil Özellikleri-Metinler-Sözlük, 2002
• an:(< Ar. ân) an, çok kısa zaman parçası
  -DiyarbakırMünir Erten, Diyarbakır Ağzı, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1994
• an:Enstantane, an
  -Artvin Yusufeli Uşhum köyüZikri Turan, Artvin İli Yusufeli İlçesi Uşhum Köyü Ağzı, 2006

Geçtiği yerler — detay