göz

Anlamlar

1. 1

   Suyun çıktığı yer, kaynak.

   Adana; Afyonkarahisar (Çığrı); Amasya (Merzifon); Antalya (Elmalı); Artvin (Bağlıca); Aydın (Bozdoğan); Burdur (Kuşbaba, Çamköy, Gölhisar); Denizli (Darıveren, Honaz, Yukarıseyit, İsabey); Elazığ (Ağın); Gümüşhane; Hatay (Antakya); Isparta (Bozanönü); Kahramanmaraş (Göksun); Karaman (Afşar, Taşbaşı); Kayseri (Pazarören, Pınarbaşı, Zencidere); Kırklareli (Çavuşköy, Lüleburgaz, Bağyaka, Dadya, Gerit, Yerkesik); Kocaeli (Gaipler); Kütahya (Çal); Manisa (Alaşehir); Mersin (Anamur, Mut, Silifke, Tarsus); Niğde (Bor); Ordu (Bayadı); Sivas; Trabzon; Zonguldak (Üveyikli)

2. 2

   Derelerdeki su dönemeci, girdap.

   Kıbrıs (Kaymaklı, Lefkoşe)

3. 3

   Kuyu.

   Balıkesir (Sındırgı); Isparta (Yassıören); Muğla (Yerkesik)

4. 4

   Derin bataklık.

   Afyonkarahisar (İncesu); Antalya (Bağyaka); Burdur

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• 1. Suyun çıktığı yer. 2. Nazar
  MalatyaCemil Gülseren, Malatya İli Ağızları, İnceleme - Metinler - Sözlük ve Dizinler, 2000
• 1. Oda, evin bir bölümü: O gözde otururdun. 2. Değirmendeki taşların her biri, bölme
  MalatyaCemil Gülseren, Malatya İli Ağızları, İnceleme - Metinler - Sözlük ve Dizinler, 2000
• < ET köz: göz; bölme. || göz gulağ olmak: herhangi bir şekilde zarar germemek için dikkatle izlemek; ne yapıldığından haberi olmaya çalışmak || iki göz dam: iki odalı ev
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• Göz
  -DiyarbakırMünir Erten, Diyarbakır Ağzı, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1994
• Göz
  Doğu TrakyaSelâhattin Olcay, Doğu Trakya Yerli Ağzı, İnceleme-Derleme-Dizin, 1995

Geçtiği yerler — detay