hodul

Anlamlar

1. 1

   Kendini beğenmiş, kibirli.

   Adana (Kozan); Ankara; Antalya (Elmalı ve köyleri); Balıkesir; Burdur (Güney, Çuvallı); Denizli (Vakıf Tavas, Bulkaz Çivril, Alaeddin); Isparta (İğneciler, Bağıllı Eğridir, Yassıören); Karaman (Civler); Kayseri (Develi); Mersin (Aslanköy Mersin, Anamur, Mut ve köyleri); Muğla (Paşalı Fethiye, Milas, Pmarlıbelen); Niğde (Bor); Ordu (Danışman)

2. 2

   Her işe burnunu sokan adam.

   Sivas (Palha)

3. 3

   Kabadayı kimse.

   Ankara (Elmadağ); Burdur (Çerçin, Başpınar); Denizli (Bereketli); Isparta (Bağıllı); Kayseri (Afşar Pınarbaşı ve köyleri); Muğla (Fethiye ve köyleri, Yerkesik); Ordu (Bayadı); Osmaniye (Kadirli)

4. 4

   Anlayışsız kimse.

   Aydın (Bozdoğan)

5. 5

   Hatır gönül dinlemeden konuşan, tok sözlü kimse.

   Aydın (Bozdoğan); Balıkesir (Susurluk); Bolu (İğneciler Mudurnu, Düzce); Burdur (Kozağaç, Yusufça Gölhisar, Çuvallı); Çankırı (Kurşunlu); Çorum (İskilip); Denizli (Darıveren); Isparta (Uluğbey Senirken); Kastamonu (Peşman); Samsun (Çarşamba); Sivas; Uşak

6. 6

   Kötü ruhlu kimse.

   Ordu

7. 7

   Tembel.

   Aydın (Sürez)

8. 8

   Az konuşup, az gülen kimse.

   Burdur (Karamanlı)

9. 9

   Çekingen (kimse).

   Isparta (Sücüllü)

10. 10

    . Aksi huylu (kimse).

    Antalya (Elmalı)

11. 11

    Her işe eli yatkın (kimse).

    Adana (Boynuyoğun)

12. 12

    Zorba.

    Ankara (Karahoca)

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• 1. Kibirli, kendini beğenmiş kimse. 2. İtibarlı
  Adana, OsmaniyeFaruk Yıldırım, Adana ve Osmaniye İlleri Ağızları, 2006

Geçtiği yerler — detay