iğ

Anlamlar

1. 1

   Değirmen taşının ortasında bulunan ve yukarıdaki üst taşa geçen demir eksen.

   Artvin (Ersis); Aydın (Eymir, Sürez); Bitlis; Isparta (Eğridir ve köyleri, Sütçüler ve köyleri); Konya (Akçalar); Muğla (Dont, Ceylan Fethiye, Yerkesik); Niğde; Ordu (Ünye); Rize

2. 2

   Bezirhanede kuvvet kolundaki taşı kaldırıp indirmeye yarayan helezon biçimindeki ağaç.

   Kayseri

3. 3

   Çıkrıklarda ipliğin sarıldığı demir tel.

   Amasya (Göynücek); Artvin (Çayağzı); Çorum; Giresun (Parak Alucra); Isparta (Bağıllı); Kastamonu; Mersin (Civanyaylağı, Mersin ve köyleri); Osmaniye (Osmaniye)

4. 4

   Dokuma tezgâhlarında kalemleri sarmak için kullanılan demir eksen.

   Isparta (Uluğbey)

5. 5

   îplik gerilen çarkın uzun ucu.

   Mersin

6. 6

   Dingilin tekerleklere geçen kısmı.

   Antalya; Çanakkale (Muratlar); Denizli (Oğuz); İzmir (Görece); Niğde; Zonguldak (Sandallar)

7. 7

   Su dolaplarının ortasında bulunan kalın ağaç dingil.

   Hatay (Antakya)

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• bk. ig: İğler dolandan soyna
  MalatyaCemil Gülseren, Malatya İli Ağızları, İnceleme - Metinler - Sözlük ve Dizinler, 2000

Geçtiği yerler — detay