keh

Anlamlar

1. 1

   Kenar, köşe, uç.

   Adana (Karaisalı Pozantı); Amasya (Merzifon); Ankara (Kıbrıs); Çankırı (Kurşunlu); Çorum (Sungurlu); Gaziantep (Pazarcık); Giresun; Kahramanmaraş (Afşin); Kayseri (Pınarbaşı); Kırşehir; Mersin (Silifke, Mut, Namrun); Ordu (Akkuş); Samsun (Balaç); Sivas; Tokat (Niksar); Yozgat (Topaç)

2. 2

   Sarp dağların eteğindeki patika.

   Ankara; Muğla

3. 3

   Dağların en yüksek noktası, doruk.

   Ankara (Keskin, Başköy); Çorum (Ovasaray); Mersin (Tarsus, Buluklu); Nevşehir (Ürgüp); Ordu; Tokat (Reşadiye); Yozgat (Kuruhüyük Boğazhyan, İncirli, Darıcı)

4. 4

   Küçük tepeler, çıkıntılar.

   Kırşehir (Yağmurlu); Niğde (Uluağaç); Yozgat (Sorgun, Salmanlı)

5. 5

   Dağ sırtları.

   Ankara (Kızılcahamam, Keskin); Antalya (Kaş); Çorum (Cayan); Kayseri (Kelkin Develi, Bünyan, Gülveren); Kırşehir (Çiçekdağı); Niğde; Sivas (Gemerek, Tavşanlı)

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• bk. kef
  Aybastı -OrduMehmet Aydın, Aybastı Ağzı. İnceleme-Metin-Sözlük, 2002

Geçtiği yerler — detay