koyak

Anlamlar

1. 1

   Bir ucu dağda son bulan kapalı boğaz, iki dağ, tepe arasındaki boşluk, vadi.

   Adana (Yeniköy, Üskül, İncirgediği, Kozan); Afyonkarahisar (Özburun, Çığrı); Ankara (Karaşar, Küçükyozga, Karaköy); Antalya (Alaçeşme, Güzelsu, Köprülü, Melan, Andifli, Kaş); Edirne (Kavaklı, Küplü); Eskişehir (Bardakçı); Hatay (Antakya); Isparta (Sorkuncak, Yılanlı, Senir, Dereköy, Dinek); İstanbul (Fatih, Çamlıca); İzmir (Selâtin); Kahramanmaraş (Çokak, Andırın); Karaman (Kazancı, Zarişke, Morcalı); Kayseri (Bünyan, Develi, Yahyalı, Pınarbaşı, Hamurcu); Kırıkkale (Keskin); Kocaeli (Yuvacık); Konya (Ahicelal, Bozkır, Alan); Kütahya (Tavşanlı); Mersin (Anamur, Bulutlu, Burhan, Civanyaylağı, Mersin, Eleksi +5); Nevşehir (Genezin); Niğde (Geylan, Dikilitaş); Ordu (Eskipazar); Osmaniye (Kadirli); Sivas (Karayün, Havuz)

2. 2

   Deve.

   Antalya (Kaştanlar); Hatay (Antakya); Kahramanmaraş (Efsus Elbistan, Önsen); Karaman (Mosta); Kırşehir (Köşker); Manisa (Mersindere); Mersin (Mersin); Niğde

3. 3

   Dağlar ve kayalıkların üzerindeki doğal çukurlar.

   Adana (Çakaldere); Antalya (Gazipaşa); Burdur (Yayla); Gaziantep (Köseceli); Gümüşhane (Ziğana); Isparta (Çandır); Karaman (Hadım, Karaman); Kayseri (Elbaşı); Kırıkkale (Keskin); Manisa (Kenger); Trabzon (Çukurçayır)

4. 4

   Güneş görmeyen kuytu yer.

   Denizli (Alâeddin); Isparta (Yalvaç, Sarıidris); Kayseri (Zencidere); Konya (Gürnes); Muğla (Kınık); Niğde (Bor)

5. 5

   Dağ üzerinde otu bol olan, bitek, çukur yer.

   Burdur (Kozluca); Çankırı (Sancar); Isparta (Beyköyü Şarkîkaraağaç, Kesme Eğridir, Sücüllü Yalvaç, İslam); Konya; Malatya (İriağaç); Samsun (Lâdik)

Değişkeler

Ağız atlası

Geçtiği yerler — detay