öğüncek

Anlamlar

1. 1

   Kendi kendini öven, övüngen.

   Amasya (Merzifon köyleri); Ankara (Çanıllı); Antalya (Gödene, Çomaklı); Aydın (Sürez, Sürez Bozdoğan, Dallıca); Burdur (Güney, Salda); Çanakkale (Lâpseki); Çankırı (Kurşunlu); Çorum (İskilip); Denizli (Hadım, Bekilli Çal, Oğuz Acıpayam, Söğüt, Honaz, Kösten, Honaz); Erzincan (Eğin); Eskişehir (Sivrihisar, Bozan, Toka); Gaziantep (Nizip); Hatay (Reyhanlı ve Amik ovası Türkmenleri); Isparta (İğdecik, Bağılh); Kahramanmaraş (Afşin ve köyleri); Karaman (Güvenç); Kastamonu (Taşköprü); Kıbrıs; Kocaeli (İzmit); Malatya; Nevşehir (Genezin); Niğde (Bahçeli); Ordu (Sarıca, Ünye); Sivas (Maksutlu); Tokat (Artova); Zonguldak

Değişkeler

Ağız atlası

Geçtiği yerler — detay