öz

Anlamlar

1. 1

   Tepeler arasındaki çukur, düzlük yer, koyak.

   Afyonkarahisar (Işıklar); Amasya (Merzifon ve köyleri); Ankara (Ayaş, Cimşit Balâ, Karaköy); Bilecik (Çukurhisar); Çankırı (Kurşunlu); Denizli (Üçkuyu); Diyarbakır; Düzce (Akçakoca); Eskişehir (Bozan, Toka); Kahramanmaraş (Maraba); Kastamonu (Kadıçiftliği Taşköprü, Kayı); Kayseri (Zencidere); Konya (Zanapa Ereğli); Malatya; Niğde (Postallı); Sinop (Hümer)

2. 2

   Sulak, verimli yer, otlak.

   Amasya (Merzifon); Ankara (Gelara); Kahramanmaraş (Önsen); Karaman (Fariske, Görmel); Mersin (Mut); Sivas (Kavaklı, Küplü)

3. 3

   Bağ, bahçe, bostan.

   Çorum (İbik); Eskişehir (Sivrihisar); Konya (Hüyük, Sadıkhacı); Nevşehir; Niğde; Sivas

4. 4

   Yapışkan topraklı yer.

   Gaziantep

5. 5

   Su kıyısındaki yeşil yer, ova.

   Denizli (Çıkrıkçı, Karaköy); Kahramanmaraş (Afşin ve köyleri); Mersin (Çiftepınar); Niğde (Kavlaktepe); Sivas (Okdurum)

6. 6

   Geniş ve büyük hendek.

   Balıkesir (Burhaniye)

7. 7

   Sel sularının aktığı yerde yaptığı yarıklar. ]|:

   Antalya (Serik, K ar a veliler); Çorum (îma); Isparta (Camili Sütçüler, Aliköy, Bozanönü); Konya (İvriz)

8. 8

   Tarla, köye yakın tarla.

   Çorum (İskilip); Kahramanmaraş

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• Kendi
  KarsAhmet B. Ercilasun, Kars İli Ağızları-Ses Bilgisi, 2002
• Kendi, mec. gönül
  KırşehirAhmet Günşen, Kırşehir ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2000
• Kaynak, pınar
  KırşehirAhmet Günşen, Kırşehir ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2000
• Irmak, akarsu
  Adana, OsmaniyeFaruk Yıldırım, Adana ve Osmaniye İlleri Ağızları, 2006
• Öz
  -DiyarbakırMünir Erten, Diyarbakır Ağzı, İnceleme-Metinler-Sözlük, 1994

Geçtiği yerler — detay