pala

Anlamlar

1. 1

   Eski, kullanılmış (eşya, giysi).

   Çorum; İstanbul (Yakacık); Kırklareli (Lüleburgaz); Muğla (Eldirek)

2. 2

   Paçavra, bez parçası.

   Afyonkarahisar (Çığrı); Ankara (Gölköyü, Gürcüköyü); Antalya (Akçaeniş); Bursa (Marnca); Çanakkale (Fili); Çankırı (Kurşunlu); Çorum (İskilip); Edirne (Karanfil); Eskişehir (Seyitgazi); İzmir (Bergama); Kırklareli (Ceylan); Kocaeli (Saraçlı, Taraklı Geyve); Kütahya; Sakarya (Akyazı çevresi); Tokat (Küçükisa); Zonguldak (Devrek)

3. 3

   Kumaş kırpıntısı.

   Bolu (Gerede)

4. 4

   Çocuk bezi.

   Balıkesir (Yeniköy); Bolu; Konya (Osmaniye); Muğla (Karantı)

5. 5

   Beyaz yünden dokunmuş bir çeşit örtü.

   Ankara

6. 6

   Bez parçalarından dokunan adi kilim, yaygı.

   Adana (Haliliye); Afyonkarahisar (Yakasinek); Ankara (Keskin, Camili); Balıkesir (Ömerköy); Bitlis (Ağaeli); Bursa (Mustafakemalpaşa, Çeltikçi); Denizli; Düzce (Düzce); Edirne (Dayakadın); Eskişehir (Sivrihisar, Tokat, Bozan, Sarıkavak); Kayseri; Kırklareli (Lüleburgaz); Kırşehir

Değişkeler

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• Kilim
  KırşehirAhmet Günşen, Kırşehir ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2000
• bk. pahla
  -ErzurumEfrasiyap Gemalmaz, Erzurum İli Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük ve Dizinler, 1995
• pâla:(<Ar. bakla) Bakla
  Aybastı -OrduMehmet Aydın, Aybastı Ağzı. İnceleme-Metin-Sözlük, 2002
• Fasulye
  OrduNecati Demir, Ordu İli ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2001

Geçtiği yerler — detay