say

Anlamlar

1. 1

   Düz, tabaka biçiminde ince, yassı taş.

   Amasya (Fakıekinciliği); Antalya; Bayburt (Bayburt); Giresun; Hatay (Antakya); Kahramanmaraş (Andırın); Karaman (Zıvarık, Afşarköyü Hadım, Bozkır); Kayseri (Develi); Kırşehir (Mucur); Malatya (Arapkir); Nevşehir; Osmaniye (Bostanlar Osmaniye); Samsun; Sinop; Sivas (Vazıldan Divriği, Çepni)

2. 2

   iri, büyük kaya.

   Adana; Konya (Aşağı Hadım); Sivas (Bektaş)

3. 3

   Dik kayalık, taşlık yer.

   Isparta (Ayvah); Kahramanmaraş (Izgın Elbistan, Emirli); Kayseri (Erkile)

4. 4

   Ekime elverişsiz, altında taş, kum ve kil tabakası bulunan toprak.

   Isparta (Eğridir); Kahramanmaraş (Elbistan); Niğde (Bor); Ordu (Bayadı); Samsun; Sinop; Trabzon (Vakfıkebir); Yozgat (Çıkrıkçı, Maden)

5. 5

   Tarla sürerken ayrılan eni dar, boyu uzun evlek.

   Afyonkarahisar (Çığrı); Balıkesir (Aslıhan); Burdur (Karamanlı); Çanakkale (Evreşe); Denizli (Söğüt, Honaz); Isparta (Bereketli Tavas, Gönen); Muğla (Dont, Karacahisar Milas)

6. 6

   Kır, düz olmayan yerler.

   Giresun (Alucra); Sivas

7. 7

   Alçı taşı.

   Adana

8. 8

   Çay kıyılarında giysi yıkanan kulübe.

   Edirne

9. 9

   Akarsu kıyılarında, üstünde giysi yıkanan büyük, düz taş.

   Adana (Kaşoba)

Ağız atlası

Öteki ağız çalışmalarında

• Dağ yamaçlarındaki taşlı, çakıllı arazi
  KırşehirAhmet Günşen, Kırşehir ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2000
• Ekime elverişsiz toprak
  OrduNecati Demir, Ordu İli ve Yöresi Ağızları, İnceleme-Metinler-Sözlük, 2001

Geçtiği yerler — detay