tutaç
Anlamlar
- 1
Ateş üstündeki kabı tutup indirmek için bez vb. şeylerden yapılan tutacak.
Ankara (Gürcü); Artvin (Yusufeli ve çevresi); Aydın (Bozdoğan); Balıkesir (Yeniköy, Zeytinli Edremi); Bolu (iğneciler); Burdur (Yeşilova ve köyleri); Bursa (Konurlar); Çanakkale (Kulfal Ezine, Ezine); Düzce (Düzce); Erzincan; Erzurum; Eskişehir (Toka); Giresun (Alucra, Piraziz); Isparta (Sofular, Gelendost); İzmir; Kahramanmaraş (Afşin ve köyleri); Kastamonu (Aşağı Kayı); Kütahya (Alayunt, Eğrigöz); Manisa (Alaşehir); Muğla (Milas); Ordu (Aybastı); Samsun (Çarşamba); Sinop; Uşak; Van; Yozgat (Sorgun)
Değişkeler
tutaç, tutak (II), tutamak (V), tutağaç, tutaş (III), tutkaç (I), tutkuç, tutugeç ve tutuycak sözünün değişkesidir.
Ağız atlası
Canlılık skoru
Köken tahmini
Şapkalı ünlü (â/î/û), yan yana ünlü, ünsüz çift kümesi ve ünlü uyumu göstergelerinden hesaplanmış kalıp temelli tahmin (etimolojik kesin değil).
Yayılım tipi
Uzak parça parça illerde — bağımsız ağız izi