Eşanlamlılar
Türkiye Türkçesi ağızlarında aynı kavramı farklı yörelerde farklı sözcüklerlekarşılayan eşanlamlı grupları. Her grupta bir kanonik (sözlüğün gönderim hedefi) sözcük ve ona yönlendirilen yerel/varyant adlandırmalar bulunur.
Eşanlamlı arama
En büyük eşanlamlı gruplar
9.505 grup · sayfa 152/159 · üyeye göre sıralı
yedirmek
Kumaşı daha dar kumaşa kaydırarak dikmek.
terekem
] Ev gereçleri. (
tergöynek
] İnce, sarı, kaygan kabuklu elma. (
vığırdamak
] Kaynaşmak. (
terpoş
] Büyük tabak. (
vığıldamak (II)
terslemek (I)
] Tarlayı gübrelemek. (
terslik
] Gübrelik. (
tesbah
] Tespih. (
tesbi
Hoş kokulu, ak çiçek açan, meyvesi fındığa benzeyen, bodur bir çeşit çalı.
tesdibesiz
Düşüncesiz, özensiz iş yapan.
teskire
ince, yassı ağaç şeritlerden yapılmış küçük küfe. (
testemel
Düğün alayının önünde giden atlı.
konğur
[-> koğur I) -1]
zorpadan
tettirmek
[-> tettirivennek -1]
tevgede
] İşsiz, başıboş. (
tevgende
güli
[-> gülü I) -1]
üsgüre
içi sırlı toprak kap. (
teyak
] Destek, dayak, (
teyin
] Sincap. (
teynel
] Defne ağacı. (
kösgelmek
[-> kösülmek I) -1]
tezgene
] Harç taşımaya yarayan dört kollu araç, teskere. (
tezgire
] Küçük sepet. (
ötöğün
tıkdelen
] Ağaçkakan. (
tıkız (I)
Çok:
tıktık
] Takunya. (
tımbıl
] Sapsız bıçak. (
tımışka
NULL
tımsımek
] Yemek bozulmak, bayatlamak. (
zorlu
]
yazı yaban
[-> yazı (I) -2][->yazı (II)]
badnus
[->badırbayrak -2]
tırğıç
] Yemeğin suyunu çekerek tanelerin birbirine yapışması için. (
badırga
Bir ördek cinsi.
murçalık
[-> mur-çalık]
yazboz
] Yazı tahtası. (
yaylan
Derin olmayan, sığ. (
tırsımak
badallamak (II)
[->badak I) -1]
tıska (II)
Parmak ucuyla vuruş, fiske.
tıvga
] Deri üstünde mor lekelerle beliren bir çeşit çocuk hastalığı. (
tıvğa
[-> tavga]
gürebi
tiggat
] Dikkat. (
tikân
] Diken. (
yaygı (I)
] At arabası. (
tilbi
] Kurnaz, çıkarını düşünen. (
zorlama
] Çok çalışmaktan el, ayak, kol vb. organlarda görülen şişme, incinme. (
tingabak
Saçcız baş.
üsküle
] Büyümemiş, küçük soğan. (
tinsiz
] Aptal, anlayışsız. (
tintirik
Fiske.
tire (I)
Saban oku.
tirelelli
] Kendisini varlıklı gösteren. (
bacarmah
yatır (I)
Ermiş sini, türbe.