Eşanlamlılar

cimiz (II)

Sulu toprak.

meşeçiçeği

Kasımpatı.

enci

Hayvanları eneleyen, iğdiş eden adam.

çütçü

Çiftçi.

bekmez (I)

Pekmez.

dabalak

Büyük çömlek, küpecik.

dadanmah

Alışmak.

dangır (II)

Kalın, çirkin sesli.

çubukaltı

Kahvaltı: Cigarayı yakmazdan evvel çubukaltı yerim.

enar

Orak biçerken kılavuzluk eden adam, amelebaşı.

mentir

Şebboy.

çur etmek

Oyunu bozmak.

menemme

Sanırım.

cimcime (IV)

Cin mısırı.

şep (I)

Şap.

emeretsiz

Beceriksiz.

mellemecir

Ezilmekten, çok pişmekten eriyip karmakarışık olmuş meyve, sebze, yemek.

şeytandüğünü

Kasırga, bora.

şergillenmek

Zorla yaptırmak, baş belası olmak.

çoluk (I)

Hayvanları bağlamak için boyunlarına geçirilen "U" şeklinde ağaç.

nenceğiz

Ne kadarcık, ne kadar küçük.

meğemse

Meğerse.

şelek (VIII)

Şaşı.

meddup

Mektup.

şefdeli

Şeftali.

çipil çipil (III)

Gözün çapaklı olduğunu anlatır.

cillik (I)

Yırtık, eski.

çirçel

Üvendirenin ucundaki kıvrık demir.

çimeter

Yemek seçen, az yiyen (kimse).

banbal (I)

Arı büyüklüğünde yeşil başlı bir cins sinek.

niceberi

Nasıl, ne durumda.

maya gibi

Etine dolgun, canlı.

maya çiçeği

Peynir mayası yapılan çiçek.

matrak (II)

Taşlı, ekime elverişli olmayan, boş bırakılmış tarla.

şavşırı

Çarpık, eğri büğrü.

çimbita

Kare şeklinde kesilen hamurun iki köşesinden sıkıştırarak yapılan bir çeşit makarna.

cikcik (IX)

Çalıkuşu.

salık almak

Bilgi almak.

eşmek (IV)

Su dolu çukur: Bizim tavuklar eşmekten su içtiler.

mantuvar (I)

Kulak ağrısını geçirmek için kullanılan, çiçekleri güzel kokulu ve sarı renkli bir kır bitkisi.

depçe

mandam

Toptan, tüm.

mancük

Şal dokunurken geçme ipliğinin sarıldığı ağaçtan yapılmış araç.

şamüzümü

Kalın kabuklu bir çeşit üzüm.

çenge (III)

Çene: O kadar çengesi kuvvetli ki bir lâfa başlasa akşama kadar bitmez.

çepinlemek

Tarlayı çapalamak: Bugün havayı güzel gördüm de bahçeyi çepinledim.

çemilemek

Kol ve paçaları sıvamak: Çemilende çaydan öyle geç.

maloz (II)

Küçük taş kırıntıları, moloz.

cibiz

Dişi devenin erkek deveyle çiftleşmek istemesi.

çenge (I)

Avuç, el.

eldirek (II)

Kalaycı kıskacı.

çeltek (V)

Kabuklu pirinç.

azaski

Çizme, yumuşak deriden yapılmış dar çizme.

çenge (II)

Duvar köşesi.

evecenlik

Acelecilik.

çevk (II)

Çevik olan (kimse): Çevk gel ha. Senin çocuğun ayağın çevkmiş.

makık (I)

Çok ekşi.

çelep (I)

Tanrı.

maka (III)

Kurbağa.

eldem

Alışkın, ehlî.