Maddebaşı değil ama tanım metni içinde geçiyor.
- adamıça (anlam 1)
İnsanca, insana yakışır şekilde
- çeküştürmek (anlam 1)
kimsenin kötü taraflarını uzun uzadıya döküp saymak: İnsanı insana çeküştürmek eyi olmaz
- karaltmak (II) (anlam 1)
Büyü ile bir insanı diğer bir insandan soğutmak batıl inanca göre
- elli (V) (anlam 1)
İnsana yakın, insandan kaçmayan hayvan
- udyeri (anlam 1)
İnsanda üreme organı
- anız biti (anlam 1)
Ekin biçildikten sonra tarlada kalan saplarda, kendiliğinden meydana gelerek insanda kaşıntı yapan bir çeşit çok küçük böcek
- artık diş (anlam 1)
İnsanda asıl dişlerin yanında çıkan, düzgün olmıyan fazla diş
- ılgıt (II) (anlam 1)
İnsana üzüntü veren, dokunaklı türkü söylemeyi anlatır
- avkam (anlam 1)
İnsanın iki eli ile, hayvanın da ağızla alabildiği miktar
- ilmek (VI) (anlam 1)
İnsanı oyalayacak, bağlayacak iş : Bana bir ilmek bulunuz
- baba (II) (anlam 2)
Koyun ve insanların akciğerinde olan bir hastalık
- ığıl ığıl olmak (II) (anlam 1)
Korku ve heyecan nedeniyle insanın içinden birşey akar gibi olmak
- bauli (anlam 1)
Ağır tabanlı: Ammada bauli insanmışsın
- baykı (anlam 1)
Kırlarda dolaşan ve insana yarı alışık olan hayvan
- behi (II) (anlam 2)
İnsanların arasına pek karışmayan, yabanî
- bendek (I) (anlam 3)
insanın taşıyabileceği odun demeti
- bizlemek (I) (anlam 1)
sivri bir deynekle insanı, hayvanı dürtmek
- bulur (II) (anlam 1)
Çiçek hastalığı geçirmiş insanın yüzü
- canevi (anlam 3)
İnsanın en nazik yeri
- deperem (I) (anlam 1)
Hastalıklı insan: Benim dayı oğlu deperem bir insandır