Eşanlamlılar

yeleğen (I)

İvecen, canı tez, telâşla ordan oraya gidip gelen.

yazönü

İlkbahar.

menik (III)

İplik çilesi.

gayar etmek

Hayvanın tırnağını yontarak eski nah yeniden çakmak.

elcik (I)

Sürüden ayrı olarak elde beslenen ve insana çok alışkın olan hayvan.

açma makarna

Yufkadan kesilen ev makarnası, erişte.

mangaş

Cımbız.

çentmek

Üfürükçüler bir hasta üzerine okuyarak bıçakla dokunmak.

körüktürmek

Bir kimseyi başka birinin kötülüğü için kışkırtmak.

mağ (III)

Tabaklanmış derinin iç yüzü.

garıkmak (I)

Gözler kardan rahatsız olmak: Keski gelmez olaydım gözlerim garıktı.

yarımlağı

Şinik denilen tahıl ölçü biriminin yarısı.

annaklamak

Dikkatle etrafı araştırmak, gözetlemek.

gavgaz

Hafif.

beklik (III)

Peklik, kabızlık.

çevirge (I)

Kapı veya pencere mandalı.

potuk (I)

Kısa boylu, bodur, tıknaz (kimse).

çekim (I)

Çam ve armut ağaçlarının dallarında görülen parazit ökse otu.

künefe

Tel kadayıf: Künefenin şekeri az gelmiş.

yamaçlamak

Karşılamak.

yalkı (I)

İki tekerlekli öküz arabası.

köten (II)

Hayvanların boğazlarının altında çıkan bir çeşit öldürücü çıban, şişlik.

koğuştak

Aralık: Akşam kapı koğuştak kalmış, üşümüşüm.

zilif (I)

Zülüf, kâkül.

kurna (I)

Musluk.

koçu (I)

Gelin arabası.

çapcı

Dolandırıcı.

kutla (I)

On iki okkalık, ağaçtan yapılmış tahıl ölçeği, şinik.

küpüç (I)

Kısa boylu, şişman (kimse).

baylanmak

Şımarmak, nazlanmak.

çal (VI)

Ala renk.

köpmek (II)

Hastalık nedeniyle karın şişmek.

kirşan

Üstübeç, allık, pudra,

kosa (III)

Köse, köse sakal.

çam (I)

Toplu, küme olan şey.

çakışmak

Söz yarışı yapmak.

korada (I)

Cılız, zayıf (insan ve hayvan için).

körocak

Çocuğu olmayan aile, çocuksuz aile.

vızıldamak

Çocuk, ince ince ağlamaklı ses çıkarmak.

vız vız (I)

Bir düğmenin iki deliğinden iplik geçirip, esnete esnete döndürülerek oynanan bir oyun.

konğur

kocababa

Büyük amca.

cukka

Hayvan ve insan memesi.

cizek (II)

İz, çizgi.

kızılcık (I)

Kızamık hastalığı.

tıngırdatmak (I)

Alay etmek.

kösgelmek

almalık (II)

Büyük yapraklı bir çeşit ot.

cibara (I)

Çok çocuklu aile.

başbaşı

Bulgur, buğday ve benzerleri kalburlandığı zaman kalburun üstünde kalan in kısım.

cırtlak (VII)

Kendini beğenmiş, şımarık.

kılçan (I)

Keçi kılından yapılmış keçe, çul.

cura (II)

Küçük zurna,

umaç

Bir yemek çeşidi.

cığır (I)

kıllik

kezbi

Karpuz, kavuna dadanan karıncadan ufak, siyah bir böcek.

ulama (III)

Sulak yerlerde yetişen bir çeşit ot.

cuk (I)

Aşık oyununda aşığın istenilen biçimde oturması hali.

ufak

Ekmek kırıntısı.