Eşanlamlılar
Türkiye Türkçesi ağızlarında aynı kavramı farklı yörelerde farklı sözcüklerlekarşılayan eşanlamlı grupları. Her grupta bir kanonik (sözlüğün gönderim hedefi) sözcük ve ona yönlendirilen yerel/varyant adlandırmalar bulunur.
Eşanlamlı arama
En büyük eşanlamlı gruplar
14.761 grup · sayfa 133/247 · üyeye göre sıralı
ipil ipil
Parça parça, lime lime.
kosa (III)
Köse, köse sakal.
bâyâhı
Deminki, az önceki: Bu herif bâyâhı herif deel mi?
bığıl bığıl
Suyun kendi halinde akışını anlatır.
gilik (I)
Çam, meşe, ardıç vb. ağaçların meyveleri.
batılgan
Heyelana müsait yer.
ged (II)
Çukur, oyuk.
koma (I)
Küçük tümsek.
taraşlamak (II)
Altüst etmek, araştırmak, karıştırmak.
konğur
ilkinmek
Atılmak, korkudan sıçramak, ürpermek.
bastacı (I)
işportacı, seyyar tuhafiyeci.
aşırtma (III)
Aralıklı ve atlamalı dikiş.
dapındırık (II)
Bir tarafına kova, bir tarafına taş bağlı ve ortadan destekli kuyudan su çekmeye yarayan ağaçtan kaldıraç.
ağırlama
Halay oyununda bir musiki usulü, havası.
köpmek (II)
Hastalık nedeniyle karın şişmek.
tapşırmak (IV)
Aktarmak, ısmarlamak.
bağsıra
Sisli havalarda yapraklar üzerinde beliren ıslaklık, çiğ.
dan (V)
Şaşma, şaşılacak şey.
baldırıçıplak (I)
Yoksul, hali vakti iyi olmayan.
damla inmek
Felç olmak, inme inmek.
taraklık (I)
Etin pirzolalık yeri.
kocababa
Büyük amca.
kestirme (II)
Bir taşım kaynamış şıradan yapılan pekmez.
kıllik
bağrıbütün (II)
Merhametsiz (kimse).
tay (VII)
Toy.
körocak
Çocuğu olmayan aile, çocuksuz aile.
asma sarı
Güvercin büyüklüğünde, açık sarı renkte bir av kuşu.
badıç (III)
Kadınların giydiği dizden bileğe kadar olan bir çeşit çorap.
ılışıl
Geçen yıldan da önceki yıl.
badak, bâdak (VIII)
Bardak.
dabanca (I)
Tabanca.
bohur
Kışın adeta kudurmuş gibi olan azgın deve.
gaymak (I)
Sütün yüzü, kaymak.
kayda
Ahenk, beste.
tamarzı
Yoksul.
babat
Çeşit, cins, şekil.
çözlemek (I)
Davarın karın ve bağırsak iç yağlarını ayırmak.
hoşirik (I)
Sulu, kaşıntılı, kolay geçmeyen çocuk egzaması.
bağırtlak (II)
Kadınların göğüslerini kapamak için kullandıkları göğüslük.
hoşveren
Ispanağa benzer bir çeşit ot.
bişik
Pişik.
gaval (II)
Namlusu yivsiz tüfek.
argın (I)
Yorgun, zayıf, bitkin.
binet (I)
Binek atı.
iye (I)
Törpü, eğe.
osanmak
Usanmak, bıkmak.
herek (II)
Çirkin ve uzun boylu adam.
atkı (III)
sintile (II)
Pis, beceriksiz, insan arasına katılmayan.
gaşuk
Kaşık.
gavlağan
Çınar ağacı.
tüylemek
Atlamak, hoplamak, sıçramak.
üst (II)
Giysi.
helbet
Elbet, her halde, şüphesiz.
anur
Onur, kibir, haysiyet.
angur
Hıyar.
şirnemek
Çocuk şımarmak.
ana kalıp
Büyük kerpiç kalıbı.