Eşanlamlılar
Türkiye Türkçesi ağızlarında aynı kavramı farklı yörelerde farklı sözcüklerlekarşılayan eşanlamlı grupları. Her grupta bir kanonik (sözlüğün gönderim hedefi) sözcük ve ona yönlendirilen yerel/varyant adlandırmalar bulunur.
Eşanlamlı arama
En büyük eşanlamlı gruplar
14.761 grup · sayfa 139/247 · üyeye göre sıralı
cembere
Özellikle sığırlarda ve develerde olan soğuk algınlığı hastalığı.
mengelez (II)
Keten işlenirken lifleri kılçık ve kıtıktan ayırmak için kullanılan dört ayaklı araç.
hondaz
Kabasaba, biçimsiz (kimse): Bırak şu hondazı.
barış
Götürü, kabala, toptan.
kirtikli (I)
Kenarı tırtıklı (kap için).
dıñırgamak
Dikkatle dinlemek, gizlice dinlemek, kulak vermek.
maymuncuk (II)
Pencere ve kapıların arkalarına mandal yerine konulan küçük çengel.
yuhu
’ Uyku
mayasır
Mayasıl hastalığı.
dıngırdatmak (I)
Atlatmak, aldatmak.
hımsımak
Bayatlamak, ekşimek, kokmak (yemek için).
hot (II)
Çocukların değnekle, kutu, yuvarlak taş ya da aşık büyüklüğünde bir ağaç parçasına vurarak oynadıkları oyun.
zıba
İriyarı, şişman kimse.
zıkkımlanmak
Yemek, doymak (hoşnutsuzluk belirtir).
dımık (II)
Aşık kemiği.
heldir heldir
Düzensiz bir biçimde, sallanarak yürümeyi anlatır.
maluk
Boyunduruk kayışının ucuna takılan ağaç çivi.
heresi
Her birisi.
yoo
Hayır, asla olamaz.
makas (I)
Çatılara eğik olarak konulan direk.
mantı (I)
Kasımpatı.
dıdı (II)
Saç örgülerinin ucundaki örülmemiş saçların ince ince örülerek bağlanması.
yeniyetme
Genç, delikanlı.
zegerek
hedeme (I)
Evlenmelerde kız tarafının erkek tarafından aldığı para, armağan: Kızın hedemesine kaç lira verdiniz?
zıvga, zıvğa
Dar paçalı şalvar.
yal
Köpek, inek vb. hayvanlara verilen kepek, un ve su ile yapılan bulamaç.
hanuk
Hazıra konan, tembel.
mada (I)
İstek.
hazal
Kuruyup dökülen ağaç yaprağı.
hezan (I)
Toprak evlerde kirişin üzerine dikine konulan ağaç.
deprem
Zelzele, yer sarsıntısı.
lobut (II)
İri, kalın, kaba.
depelik
Eskiden kadınların başlarına taktıkları altın ve gümüşlerle süslü olan başlık.
hada
Haydi: Hada gayri gidelim.
loğdur
Loğ taşına takılan iki kollu ağaç.
lime (I)
Tuğla.
ütülenmek
Az yanmak.
lâlin
Takunya.
uyuntu (I)
Başkalarının arkasına takılan, işsiz, tembel, uyuşuk kimse.
halik (I)
Moloz.
küydürmek
Elinden bir şeyi atmak, fırlatmak.
umgu
Umut.
hataş
Ateş.
tütün
Duman.
değsiz
Densiz, kibirli, iyilik bilmez.
urup (I)
Bir çeşit tahıl ölçeği.
küren (I)
Kızılcık.
tüngümek (I)
Zıplamak, atlamak, sıçramak.
şifon
Başörtüsü.
gözlek adam
İyi nişan alan (kimse).
tılar
Beşiğe konan yatak.
tımışka
gödellemek
Karıştırmak: Tenceredeki yemeği gödelleyiver.
göbil
Tombul çocuk.
kuruk (II)
Eşek yavrusu, sıpa.
göbel (II)
[-> gölbez I]
hasas (II)
Bekçi.
kuzudişi (I)
Yüz yaşını geçen insanlarda çıkan diş.
tezgene
Harç taşımaya yarayan dört kollu araç, teskere.