Eşanlamlılar

fasla (III)

Ablak yüzlü (kimse).

fışdırmak

Bir şeyi ucundan tutup, savurarak atmak.

fis

Gizli söz.

fosalak

Şişman olduğu halde kuvvetsiz olan (kimse).

gab (II)

İp

gağıl (II)

Çakıl: Şu toprak çok gağıllı.

galle (II)

Kumbara, kasa.

garametli baş

Üzüntülü, mutsuz (kimse için): Benim başım çok garametlidir.

gargınlık (II)

Bıkkınlık: Bu yemekten gargınlık geldi.

garsamba (IV)

Tüyleri döken bir çeşit tavuk hastalığı.

gasmuk (II)

Kir, pislik.

gaygısız

Telâşsız, düşüncesiz, endişesiz (kimse için)

gaytarmak (V)

Geri çevirmek: Ahmet'i yarı yoldan gaytardım

gedim (I)

Su kenarlarında yetişen tereye benzeyen bir çeşit ot.

geğin

Bundan dolayı, onün için: Misafir vardı geğin geç kaldım.

gelevir

Asma budandıktan sonra, kesilip atılan yeşil filizler.

gelgeç akıllı

Yarı deli (kimse).

gemlik (II)

Dövene koşulacak çağa gelmiş öküz, manda.

gezelemek (III)

bir müzik aletini akort etmek.

gıdılık (I)

Küçük.

gıldırgücük (III)

Önemsiz: Gıldırgücük iş seni oyaladı kaldı.

gıldirik (II)

gıllanmak (II)

Yuvarlanmak: Tepeden taş gıllandı.

gıncımak (II)

Ezilmek: Çiğdemi çıkaramadım gıncıdı.

gıncıtmah (I)

Dişle koparmak, dişlemek: Kolumu gıncıttı.

gırfacan olmak

Kavga, gürültü etmek, etrafındakileri kırıp geçirmek.

gırıntı (I)

Kesilen odun parçaları.

gızarmak

Oyun bozanhk etmek, mızıkçılık etmek: Evel öyle diyodu, şimdi de gızarıyo.

girgina

Yıldız çiçeği.

girinti (VII)

İçgüveyi.

giyes

Çamaşır yıkama (için).

goç (I)

Üzerinde satırla et dövmeye yarayan kütük.

gonum gomşu

Komşular, etraftakiler.

göce taşı

El değirmeni.

göletlendirmek

Suyu setlerin önünde biriktirmek, göllendirmek.

götlek (II)

Kalçası büyük ve düşük (kimse).

gözcek

Gözlük.

gözeğir

Göze hoş görünen, gösterişli, dikkat çeken (kimse):Gözeğir bir kız.

gulun kısrak

Damızlık kısrak.

guşburnu

Yabanî gül ağacı ve meyvesi.

gübürge

Selin sürüklediği ağaç ya da başka şeyler.

gümürdenmek

Kendi kendine hafif sesle konuşmak, mırıldanmak.

günaştı

Batı.

güncük

Susam.

haluşka

Taze üzüm yaprağı doğranarak yapılan, sarımsaklı bir çeşit yemek.

haşım

Acemi, toy.

heleşe (II)

Şaka.

hennaz

Sıska: Şu kedi çok hennaz.

hevla

Helva.

hıncik

Çökük, basık (burun için): Dün hıncik burunlu bir adamı vurdular.

hınıs (II)

Cimri: Hınıslık etme.

hırşa

Muhakkak.

hişir

Çürüyen, işe yaramayan meyve, sebze: Bu sene çok meyve oldu ki hep hişir oldu.

homça (II)

Kalça.

hontuş

Üst üste, kat kat giyinen (kimse).

horozkarası

hottuk (I)

Leblebi.

höcene

Köy evlerinde ocakların yanında bulunan, çay bardaklarını, kahve fincanlarını koymaya yarayan küçük raflar.

höşşek

Yaban kedisine benzer sivri kulaklı, diş ve tırnakları keskin, yırtıcı bir hayvan, vaşak.

hümayun