Eşanlamlılar

döyümlü

Sabırlı, tahammüllü: Döyümlü bir yüreği varmış.

döyüş

Kavga.

adağa

Tavlanmış, ekin ekilecek duruma gelmiş toprak.

gara avu

Ormanlarda yetişen ve taflana benzeyen bir bitki.

tuğmen

Tavuğun başındaki kabarık tüy, tepelik.

ganere (III)

Çok zayıf.

ana ini

Nişandan sonra kızın annesine gönderilen hediyelik kumaş.

ganara köpeği

Mezbahalarda beslenen köpek.

gamiyon

Kamyon.

dustak

Tutuklu.

tuğs

Kuluçka tavuk.

puç (I)

[-> piç]

düğü

Pirinç

ayustu

Ayak üzeri, ayak üstü, ayakta: Ayustu durma, gel otur!

düğen (III)

Bir çeşit dokuma tezgâhı.

galloş

Ahlaksız.

gallep

Yabanî güvercin.

dünle

Sabah erken, gün ağarmadan: Yarın sabah ava gideceğiz, dünle kalk.

gallengop

Hepsi birden, topluca.

galevra

Gelişigüzel.

galefet

Zayıf, çelimsiz.

tunnuk tunnuk gitmek

Çok uzaklara gitmek.

galdırmak

Kaldırmak.

attar

Köylerde hayvanla gezici satıcılık yapan.

anadan ırafan

Doğuştan rahvan olan tay, kısrak, beygir.

gahraman

Kahraman.

tuta

Meyveleri elle toplama.

gagala (II)

Dolu: Öyle gagala yağdı ki, yerler bembeyaz.

gadaş (I)

Arkadaş.

tutak (I)

Sabanın elle tutulan bölümü.

gadar (III)

Ateş.

gadafi

Kadayıf.

puñara

gaçınmak

Kaçınmak, çekinmek.

gabye

Bir çeşit yelken.

efirikli

Düşüncesiz.

efir küfür etmek

Kızgınlıkla ağzına geleni söylemek, küfretmek.

ege

Kendinden yaşça büyük olanlara denir.

egiş

Sitem.

ılgın (I)

Parça, bölüm.

eğarberi

Öteberi, ufak tefek.

tutamık

Yardımcı.

tuturuk (II)

Çalı çırpı gibi kuru, ince yakacak.

tuz buzalamak

Korkmak, heyecan duymak.

eğin (I)

Boy bos, endam.

gabak (IV)

Meşe kozalağı.

furuç

Fırında kurutulmuş armut.

kırnık (I)

Kel.

eğsıran

tülbür

Saçı dağınık.

fot fot

içi boş ağaçtan yapılan ve su ya da başka bir şey atan çocuk oyuncağı.

êkini

Onu.

ekşime

Hoşnutsuzluk.

ırbıh

îbrik.

oğendere

Üvendire.

tülüdü

Düzenci, vurguncu, kötü özellikleri olan kimse.

elçiti

Mendil.

kırık (X)

Ufak kulaklı kara keçi.

fiyen

Yığın.

türkü çârmak

Türkü söylemek, okumak.