Eşanlamlılar

çağırgan fatma

Eski evlerde çok bulunan siyah renkli bir böcek, karafatma.

liğ (I)

İplik eğirmekte kullanılan iğin eğri demir ucu.

loliklemek

Kâğıdı, yufkayı ya da herhangi bir şeyi yuvarlamak.

kurriş kurriş

Sıpa çağırma ünlemi.

lop olmak

Çürümek, içi geçmek (meyve, sebze vb. yiyecekler).

sındı (I)

Makas.

ödeşli olmak

Lades tutuşmak.

lökeş

Davranışları ağır, durgun (kimse).

sınıh

Kırık.

kurç (I)

Kaymağı alınmış sütten kestirilerek elde edilen yağsız peynir.

sınıhmah

Güçsüz duruma düşmek, zayıflamak, sararmak.

şavaye

Izgara.

ağara yatırmak

Daldırma yapmak, soğuktan müteessir olan veya kök salması istenen sürgünleri toprağa gömmek.

sınıkçı

çentek (IV)

Bıçakla, çubuk veya tahta üzerinde açılan küçük tırtık: Hele şuna, masanın kenarını çentek çentek etmiş.

tokga

Saç, kemer vb. nesne için toka.

çengelci

Zahire tüccarının, bir bölgedeki köylerden alım yapmak üzere görevlendirdiği kimse.

çenetlemek (II)

Parçalamak: Şu cevizleri çenetleyiverin.

pavkırmak

Sinirlenmek, bağırmak.

maçça (I)

maç maç (II)

Manda kovalama ünlemi.

karnal (II)

Karnı büyük insan.

çenetlemek (I)

İki parçayı birbirine bitiştirmek, kenetlemek: Şu demiri çenetleyiver Ali usta.

köpmek (I)

Kızarak bağırıp çağırmak.

payınsımak

Karşısındakine gücü yeteceğine inanmak, hiçe saymak, önemsememek.

çenelemek (I)

Köpek dayak yediği veya canı yandığı zaman kesik kesik ağlar gibi bağırmak.

abâbül

makak (IV)

İnsanın dizkapağı.

çemşik

Buruşmuş sebze veya meyve: Bu armut çok çemşik.

añız bozmak

Anızlı tarlayı sürmek.

mamıh

Kedi yavrusu.

körezimek

Ateş sönmeye yüz tutmak, körelmek.

mança

Manda yavrusu.

sırga

Küpe.

çelh

Harman savrulduktan sonra arta kalan yarı ezilmiş başak ve kaba saman.

karman çarman

Karmakarışık.

mantalik

Çelikçomak oyunu.

çekmen (I)

Kıl ve yün örgüsü, su geçirmez çuldan yapılmış, çobanların giydiği yağmurluk: Çoban, koyuna giderken çekmeni yanına almayı unutma.

kösküç

Ateş karıştırmakta kullanılan tahta araç.

masıra (II)

maslah

Sersem, aptal.

avruk (III)

Hasta.

sav (II)

Benzer, gibi: Yayla savı yer.

maşina

Makine (her çeşit).

mavraşkıl

Kefale benzer, yassı, pullu bir çeşit balık.

abıla (II)

Umacı.

çeğen

Baston, asa.

çegi

Çiftin çamurunu kazımak için yapılan demir.

çegesek

Çok konuşan kimse, geveze.

çeçeron

Açıkgöz olan kimse.

meçük (I)

Zayıf, avurtları çökmüş (kimse).

meçük (III)

Kedi.

kötü yara

Frengi, cüzzam vb. hastalıklar nedeniyle oluşan yara.

medeklik

Dişi manda sürüsü.

meğene (II)

Üvendirenin ucundaki yassı demir.

çebres

Çengel, kopça: Pantalonun çehresi kopmuş.

çaytak (II)

Düz taban.

melemetlemek (I)

Onarmak.

kardeş haleti

Gelin evden çıkmadan önce, erkek kardeşinin ya da vekilinin damat sağdıcından aldığı para.

menek (III)

Yün dokuma motifi.