Eşanlamlılar
Türkiye Türkçesi ağızlarında aynı kavramı farklı yörelerde farklı sözcüklerlekarşılayan eşanlamlı grupları. Her grupta bir kanonik (sözlüğün gönderim hedefi) sözcük ve ona yönlendirilen yerel/varyant adlandırmalar bulunur.
Eşanlamlı arama
En büyük eşanlamlı gruplar
9.505 grup · sayfa 25/159 · üyeye göre sıralı
öğsen
Olur, elbette.
cıdılı
Küçük, zayıf, ince.
engim
Bayır aşağı, yukardan aşağı.
belke
Belki.
ağzı yumlu
Sıkılgan, söz söylemez.
dova (I)
Dua.
muhat olmak
Dikkat etmek, bakmak, gözetmek.
denlemek (I)
Kümes hayvanları, kuşlar yerden tahıl tanelerini toplamak, yem yemek: Serpilen tohumu kuşlar denledi.
suçukmak
Suçluluk duymak, utanmak.
mindik
Çok küçük, mini mini.
nokra (II)
Davar ve sığırların derilerine gömülen kurt.
paltacık
Değirmen taşının dönmesini sağlayan demir çubuk, mil.
sepetkemiği
Kaburga kemiği, göğüs kafesi.
çitim
Küçük üzüm salkımı.
mındak
Kedi yavrusu.
hakla (I)
Tahıl ölçeği.
lekes
Cimri,
yerik (I)
Aşeren
göpcük (I)
Köşe
köslemek (I)
Kapıyı arkasından sürgülemek, kilitlemek.
goyvermek
Sabvermek, bırakmak, koyvermek.
kakıt
Zayıf, kuru, ince.
çelme (I)
Kısa çalı odunu. ]! ];
kulak aşı
Sar-mısaklı yoğurt dökülerek yenilen bir hamur yemeği, mantı.
gizdempoç
Saklambaç.
gıdımcık
Pek az: Bana bir gıdımcık peynir verir misin ? Ekmeğimi bitireyim.
cüleke (II)
Cılız adam.
kısırganmak
Esirgemek, bir şeyi vermekten çekinmek: On lira ödünç istedim de benden parayı kısırgandı.
karlambaç
Kar, pekmez ya da şeker karışımı.
ürgelenmek
Yavaş yavaş sallanmak
tusba
Kaplumbağa.
gabık (I)
Kabuk.
pazık
Pancar.
gaâm (I)
Akraba: Durmuş bizim gaâmımızdır.
tesgire
Yapılarda harç taşımaya yarayan, tahtadan yapılmış, iki kişinin taşıdığı bir çeşit araç.
örüzgar
Yel.
öğbet
Çok övünen, abartarak konuşan.
etmek
Ekmek.
cığırcık
Tarla kuşu.
cıbban çalmak
El çırpmak, alkışlamak.
engeç
Yengeç.
koruh
Otunu biçmek için korunan tarla.
carcar (II)
Döven.
canaravar
Kurt, canavar.
tepuş
Sahan.
töhmekan
Semizotu.
yavraz
Sarı çiçekli bir kır bitkisi.
cağıldak (II)
Çocuk oyuncağı.
büber
Biber.
müsürlük
Ahırda, tahtadan yapılmış hayvan yemliği.
kerkenek (I)
Delice de denilen yırtıcı bir kuş.
keyik (III)
Çoban abası.
deşdivan
Bağ korucusu, kır bekçisi, köy bekçisi.
niş
Sığır kovalama ünlemi.
tavşan kovalamak
Yelden dalgalanmak
demicek
Demincek, biraz önce.
beh (I)
Bir şey satın alınırken veya yaptırılırken, önceden verilen bir miktar para, pey.
kıcalak
Çam kozalağı.
deber (I)
Hoyrat, sözünü bilmez, patavatsız,
davun çıkasıca
İlenç olarak kullanılır.