Eşanlamlılar
Türkiye Türkçesi ağızlarında aynı kavramı farklı yörelerde farklı sözcüklerlekarşılayan eşanlamlı grupları. Her grupta bir kanonik (sözlüğün gönderim hedefi) sözcük ve ona yönlendirilen yerel/varyant adlandırmalar bulunur.
Eşanlamlı arama
En büyük eşanlamlı gruplar
9.505 grup · sayfa 30/159 · üyeye göre sıralı
kaçkaç (II)
Saksağan.
çalağan (III)
Sele karşı korumak için ağaç ve çalıdan yapılmış engel.
biseelüstü
Akşama doğru, akşam üstü.
birge
Kuma, ortak.
tazlak
Çıplak, saçsız baş.
sele serpe
] Açık saçık, çekinmeden, sorumsuzca. (
böylecemen
Böylece, bu biçimde, böylelikle.
tay
] Eş, denk, yaşıt. (
öndin
İlk kez, önce.
yarın
] Arka, sırt. (
urya
] Düş. (
payırtak
Hemen, birdenbire, çabuk
zımbırdak
Çalgı.
ki
İki.
sövünmek (I)
Sönmek.
öteğn
] Geçen gün. (
soypuru
Eğri, eğimli.
kütüredek
*Küt*diye ses çıkararak: Pilav yerken kütüredek ağzıma taş geldi.
cıvıldırak
Serçe.
damağzamak
İmrenmek.
üzülmek (I)
] Hastalık yinelemek, artmak. (
miski
Pembe renkli, güzel kokulu bir çeşit üzüm.
üst (II)
Kadınlarda aybaşı.
oha
]
ohuyuntu
] Düğün çağrısı yapılan kimselere verilen çay şekeri, kibrit vb. küçük armağanlar. (
ısdar
ispirte
] Kibrit. (
yelbirdemek
Yel etkisiyle sallanmak.
öğrencelik (I)
] işi, ilk kez yapma deneme. (
işgilik
Sucuk.
suyuk
Sıvı.
melevcen
Eflâtun renginde küçük çiçekler açan, teşbih tanesi büyüklüğündeki meyveleri kırmızı, yapraklarından dolma, ince dallarından yumurta ile kavrularak yemek yapılan dikenli bir ot.
zokgullamah
] îrinli yara zonklamak, ağrımak. (
bellegen
Bellek.
variyetli
] Varlıklı. (
patahlamak
] Dayak atmak, dövmek. (
çopur (I)
Ekşili et yemeği.
kelepçe
] Çoban köpeğinin boynuna takılan mahmuzlu demir halka. (
cimile (I)
Semizotu.
badımalak
Yemeği yapılan ıspanağa benzer bir çeşit ot, madımak.
alaca (III)
[->ala I) -5]
konalga
] Konaklama yeri, durak: İlk konalga bura. (
sası (I)
NULL
cırım cırım etmek
Lime lime etmek, parçalamak.
sevündük olmak
] Sevinç ve coşku ile şaşırıp eli ayağı dolaşmak. (
gündoğrusu
Doğu.
sıyırga (II)
] Kar küremekte kullanılan tahta araç. (
çükündür
Kırmızı pancar. (
yangı (I)
domuşuk
Asık yüzlü.
kürelemek
] Tutup fırlatmak, atmak. (
vıcığını çıkarmak
] Ezmek, içini dışına çıkarmak.
şenlik
] Kalabalık, topluluk: Ev şenliği. (
şılamak
] Işıldamak, parıldamak. (
zılgar, zılğar
] Uzun, iriyarı, gürbüz. (
şıvga
] Sürgün, filiz. (
yalım (I)
Sanırım.
fırfıra
] Topaç. (
tandırevi
Ekmek yapılan yer.
zınik
Ufak salatalık.