Eşanlamlılar
Türkiye Türkçesi ağızlarında aynı kavramı farklı yörelerde farklı sözcüklerlekarşılayan eşanlamlı grupları. Her grupta bir kanonik (sözlüğün gönderim hedefi) sözcük ve ona yönlendirilen yerel/varyant adlandırmalar bulunur.
Eşanlamlı arama
En büyük eşanlamlı gruplar
9.505 grup · sayfa 62/159 · üyeye göre sıralı
çipil (I)
Gözleri çapaklı olan
zağar (II)
Bodur, bacaksız.
bilece
Beraber. ]:Karabörk *Bismil -Dy.) [birabar
gubuz atmak
Yalan söylemek, abartmak.
adamıksız
İnsaniyetsiz, kıymet bilmez.
telli (I)
Nazlı, alıngan, çabuk küsen.
gidi (I)
Ahlaksız, pezevenk.
eselmek (I)
İrileşmek, serpilmek, boylanmak, yetişmek, büyümek.
yenlemek
Hayvan, doğuracağına yakın memesi, üreme organı büyümek.
çerge (II)
Göçebe çadırı, tente.
emendirmek (I)
Yormak, zahmet vermek.
depmek (I)
Tekme atmak, tekmelemek.
seselmek
Gelişmek, büyümek, yetişmek.
arduç (I)
Ardıç.
arakçı
Hırsız.
gem (I)
Döven.
değmek (I)
Miras kalmak: Bu ev bana anamdan değdi.
çavmak (II)
Amaçtan şaşmak, yol değiştirmek.
ıratmak
Uzatmak, geciktirmek.
sıngın
Gözü korkmuş, sinmiş kimse.
büzdeklemek
Miskince hareket etmek, oyalanmak, duraksamak.
ülük (I)
İbrik, testi gibi şeylerin emziği.
düz (III)
Ova, kır, düzlük yer.
ağnamak (II)
Anlamak.
badik (I)
Arkadaş, okul arkadaşı, bir arada bulunan, birlikte iş yapan insanlar, ortak.
gale (I)
Sincap.
badıra (II)
Kaz.
akger
Tüyleri alacalı kıl keçisi.
külür (I)
Külde, tepside, saçta pişen, mayasız çörek, mısır ekmeği.
kubaşmak
İmece ile iş yapmak, yardımlaşmak.
vankıldamak
] însan, hayvan kalın, acıklı ses çıkarmak. (
cop (I)
Cirit değneği.
bitgen (I)
Son, uç.
feşel
Yaramaz, haşarı çocuk.
işkillenmek
Alınmak, içerlemek.
ivil ivil
Yavaş yavaş.
cinarabası
Bisiklet.
yoğurtçiçeği
Papatya.
kiraz ayı
Haziran ayı.
diremek (II)
İnat ve ısrar etmek.
yeşillik
Sofraya konulan, marul, tere, yeşil soğan vb.
ağal (I)
]Gece,kırda yatırılan koyun sürüsünü korumak için yapılan çitle çevrili yer, açık ağıl.
geyin (I)
Geviş getiren hayvanların dişilik organı.
kımcırak (II)
Tahterevalli.
çepelli (I)
Karışık, pislikli, çöplü.
gelinlik tutmak
Gelin bir zaman kocasının akrabalarının yanında başını örtmek, konuşmamak.
gazil
Kıldan yapılan ip-*Acıpayam -Dz.; *Geyve -Kc.; *Alucra, *Şebinkarahisar -Gr.; -Kr.; *Kemah -Eze.; *Ağın, *Keban -EL; *Arapkir -ML; -Krş.; Bedirveran *Zara -Sv.) [gazıl -
cıbban (I)
Küçük el.
hamay (I)
Muska, nazarlık.
üleş (I)
Hayvan ölüsü, leş.
dakmamak
Önem vermemek, saymamak, aldırmamak.
burunlatma
Saban demirinin ucunu onartma.
angas
Yalan, şaka: Ali onu angas söyledi.
kan ılımak
Sevmek, yakınlık duymak, beğenmek.
galleş
Kalleş.
çöğen (I)
Ucu eğri baston.
gah (III)
Elma, armut kurusu.
ço (I)
Eşeği, hızlı yürütme ünlemi.
aznavur
Asık yüzlü, sinirli, sert, haşin, iriyarı.
kılavlı (I)
Keskin.